متن پیشِ رو توسط سایت «ایرانیان اتریش» بر اساس ویدیوی سخنان پروفسور سیروس میرزایی در فیسبوک پیاده‌سازی و تنظیم شده است. با توجه به تبدیل گفتار شفاهی به نوشتار، ممکن است در برخی عبارات ناهماهنگی یا خطاهای جزئی وجود داشته باشد.

هم‌وطنان گرامی،

من، همان‌طور که بسیاری از شما می‌دانید، پزشکی فعال در حوزه حقوق بشر هستم که سالیان متمادی در این زمینه در شهر وین فعالیت داشته‌ام. هم‌زمان با فعالیت‌های حقوق بشری، با گروه‌های مختلفی همکاری کرده‌ام؛ از جمله با گروه‌های جمهوری‌خواه، مدتی با گروه آقای اسماعیلیون و همچنین با گروه‌های دیگر. در هر یک از این گروه‌ها، تجربه‌ها و آموخته‌های گوناگونی کسب کردم و با دوستان تازه‌ای آشنا شدم.

فروم با عمدتاً گروه‌های چپ

در وین، فرومی تشکیل دادیم متشکل از گروه‌های مختلف که عمدتاً گروه‌های چپ در آن حضور داشتند و من سخنگوی آنان بودم. این مجموعه همواره، به‌ویژه از سوی جامعه چپ وین، مورد پذیرش قرار داشت.

در یکی دو سال اخیر، زمانی که مشاهده کردم اپوزیسیون جمهوری‌خواه به هزاران گروه کوچک تقسیم شده است که هر یک با سه یا چهار نفر و با گفتمان‌هایی نسبتاً مشابه، اما بدون همکاری با یکدیگر فعالیت می‌کنند، و هم‌زمان از داخل ایران این پیام به‌طور گسترده به گوش می‌رسید که مردم خواهان یک رهبری مشخص برای گذار از جمهوری اسلامی هستند، به این نتیجه رسیدم که این خواست عمومی را نمی‌توان نادیده گرفت.

فریاد بازگشت پهلوی

این همان رهبری‌ای است که در هفته‌های پایانی نیز شاهد بودیم مردم ایران، حتی در برابر گلوله‌های نیروهای سرکوبگر سپاه پاسداران جمهوری اسلامی، نام آن را فریاد می‌زدند و بازگشت پهلوی را مطالبه می‌کردند.

من در تماس مستقیم با آقای پهلوی نیز به صراحت گفته‌ام که سلطنت‌طلب نیستم، اما پیام مردم ایران را دریافت کرده‌ام و به آن باور دارم. ما برای رسیدن به دوران گذار به یک رهبری نیاز داریم و پس از آن، همان‌گونه که خود آقای پهلوی نیز گفته‌اند، مردم تصمیم خواهند گرفت که خواهان جمهوری هستند یا نظام پادشاهی. بر همین اساس، همکاری خود را تا حد امکان با گروه‌هایی که به آقای پهلوی نزدیک هستند آغاز کردم.

پرخاشگری در رفتار دوستان چپ

از آن زمان، گفتار و رفتار برخی دوستانی که خود را چپ می‌دانند تغییر کرد و نوعی پرخاشگری در رفتار آنان پدیدار شد. با نوعی انحصارطلبی از سوی این افراد آشنا شدم که هزینه سنگینی داشت. حمله‌ها، چه در فضای مجازی و چه در دیدارهای درون‌گروهی، به‌طور مستمر آغاز شد؛ موضوعی که برای من به‌هیچ‌وجه قابل قبول نیست و با آن کنار نخواهم آمد.

از یک سو، وضعیت داخل ایران را می‌بینیم؛ میلیون‌ها نفر شعاری واحد سر دادند و هنوز نیز بر همان خواست پافشاری می‌کنند. از سوی دیگر، تظاهرات مردم را در سراسر جهان، از استرالیا تا آمریکا، شاهد هستیم. هفته گذشته در خود وین، روز یکشنبه، حدود نه هزار نفر به خیابان آمدند، خیابان‌های اصلی شهر را بستند و حمایت خود را از رهبری آقای پهلوی اعلام کردند.

در مقابل، یک روز پیش از آن تظاهرات، حدود دویست تا سیصد نفر از کسانی که خود را چپ می‌دانند، در گوشه‌ای از یکی از خیابان‌ها گرد هم آمدند و در صفی منظم ایستادند؛ صفی که از ابتدا تا انتهای آن به‌وضوح دیده می‌شد. مقایسه این جمعیت با تظاهرات نه‌هزارنفری وین، خود نشانه روشنی است.

این واقعیت نشان می‌دهد که اگر کسی خواهان ادامه حیات جمهوری اسلامی باشد، باید با آقای پهلوی درگیر شود؛ اما اگر می‌خواهد جمهوری اسلامی حتی یک هفته یا یک سال زودتر فروبپاشد، باید با جریان بزرگ پیرامون آقای پهلوی همکاری کند.

حدود یک هفته تا ده روز دیگر، تظاهراتی در سه شهر بزرگ جهان برگزار خواهد شد. از همین حالا دوستان را دعوت می‌کنم که حضور پیدا کنند. حتی اگر نمی‌خواهید در تظاهرات شرکت کنید، کنار خیابان بایستید یا اگر احساس راحتی ندارید، در یک قهوه‌خانه بنشینید و ببینید که چگونه میلیون‌ها نفر گرد هم می‌آیند و حمایت خود را از رهبری آقای پهلوی اعلام می‌کنند. تا این اندازه در برابر انقلاب نایستید. این پیام من به شماست.

ما در سال ۵۷ اشتباه کردیم

ما در سال ۵۷ اشتباه کردیم و به شاپور بختیار خیانت شد. اگر ملی‌گرایان، مذهبی‌ها و چپ‌ها به بختیار خیانت نکرده بودند، امروز کشور ما در جای دیگری قرار داشت. جوانان ما زندگی دیگری داشتند و ناچار نبودند بار دیگر در برابر گلوله‌های جنگی سپاه پاسداران جمهوری اسلامی بایستند.

ما امروز یک مسئولیت تاریخی داریم که آن اشتباه را تکرار نکنیم. شما می‌توانید پنجاه سال دیگر هم منتظر بمانید تا شاید امام زمان شیعیان یا هر منجی دیگری که در انتظارش هستید به کمک شما بیاید، اما مردم ما و جوانان ما امروز منتظر پاسخ هستند و ما این پاسخ را امروز به آنان بدهکاریم؛ به‌دلیل اشتباهی که در سال ۵۷ مرتکب شدیم.

این انقلاب ایران پیروز خواهد شد و مردم ما پیروز خواهند شد. این پیروزی زودتر حاصل می‌شود اگر دوستان مانعی بر سر راه انقلاب ایجاد نکنند.

متشکرم.
پاینده ایران.

لینک ویدیوی پروفسور سیروس میرزایی در فیسبوک: www.facebook.com

پروفسور سیروس میرزایی: پاسخ به حملات دوستان چپ