گزارشی از گردهمایی ایرانیان میهن دوست در وین، اتریش۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶
پیشگفتار
در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶، در مقابل اپرای وین گرد هم آمدیم و سپس به‌صورت جمعی به سوی سفارت جمهوری اسلامی ایران در وین راهپیمایی کردیم. تظاهرات ما علیه شکنجه، خشونت و سرکوب در ایران و در حمایت از آزادی، کرامت انسانی و حقوق مردم ایران برگزار شد.
ما آنجا بودیم تا همبستگی خود را با مردم ایران نشان دهیم و صدای آنان را به گوش دیگران برسانیم. هیچ‌کس نباید به دلیل عقیده، باور، جنسیت یا تلاش برای آزادی تحت پیگرد قرار گیرد، شکنجه شود یا به قتل برسد.
این راهپیمایی پیامی روشن داشت: ما قربانیان را فراموش نمی‌کنیم. ما در کنار همه کسانی ایستاده‌ایم که در ایران برای زندگی آزادانه، عادلانه و انسانی مبارزه می‌کنند.
برای ایرانی آزاد؛ علیه شکنجه؛ برای آزادی، حقوق بشر و کرامت انسانی.
چند ویدیوی کوتاه از گردهمایی ایرانیان در وین: instagram.com, instagram.com, instagram.com
——————-
امیر حسین توسطی:
درود بر شرفتان.
ما یک ایران داریم با ۹۰ میلیون ایرانیِ شرافتمند و هشت میلیون ایرانی در خارج از کشور. ایرانیان خارج از کشور در این سال‌ها، از سال ۲۰۲۲ تاکنون، شرافت، میهن‌دوستی و ایران‌دوستی خود را نشان داده‌اند.
مصادرهٔ اموال، آسیب‌زدن به زیرساخت‌ها و نابودی آن‌ها، برای کشوری پهناور و ثروتمند مانند ایران هزینه‌ای جبران‌ناپذیر نیست. زیرساخت‌های کشور ما مهسا، نیکا، سیاوش و ۴۰ هزار جوانی بودند که می‌توانستند با افکار و اندیشه‌هایشان و با تحصیلاتشان، ایرانی آباد و سرشار از شادی بسازند.
دوستان، ما نه‌تنها میدان نبرد را خالی نمی‌کنیم، بلکه جنایاتی را که جمهوری اسلامی طی ۴۷ سال علیه ملت و کشور ایران مرتکب شده است، نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم. ما آتش را با آتش پاسخ خواهیم داد.
مهسا، نیکا، سیاوش!
آتش، جواب آتش!
جواب آتش!
مهسا، نیکا، سیاوش!
آتش، جواب آتش!
انقلاب ملیِ شیر و خورشید به‌زودی به ثمر خواهد رسید. ما در دوران براندازی هستیم. دوران گذار را نیز خواهیم دید و شاهد شکوفایی ایران عزیزمان خواهیم بود؛ با رهبری شاهزاده رضا پهلوی. همه دست‌به‌دست هم داده‌ایم تا ایران را بسازیم و پشت او را نیز خالی نخواهیم کرد، با تمام مسائلی که ممکن است پیش بیاید.
آن‌ها می‌خواهند میان ما نفاق ایجاد کنند. اجازه دهید یک مثال کوتاه برایتان بزنم. فیلمی دربارهٔ جنایات جمهوری اسلامی در دی‌ماه، با نام «۷۷ سال»، در مدت هشت ماه ساخته شد. به‌محض آنکه این فیلم در ۳۵ شهر در اروپا، استرالیا، آمریکا و کانادا به نمایش درآمد، جمهوری اسلامیِ نکبت فیلم دروغ‌های خود را با نام «استخر» در همان روز در شهر وین، در لوگنرسیتی*، به نمایش گذاشت.
*Lugner City
از شما می‌خواهیم این فیلم را بایکوت کنید. فیلمی که، بنا بر نظر شما، به نمایش درمی‌آید و با همت جبههٔ هفت آبان، سازمان شیلد و انجمن ایزو در شهر وین اکران می‌شود و کارگردان و بازیگران آن نیز حضور خواهند داشت. این فیلم درآمد چندانی ندارد؛ اما اگر درآمدی داشته باشد، صرف آزادی زندانیانی می‌شود که به قصاص محکوم شده‌اند و توان پرداخت هزینهٔ آن را ندارند. تاکنون توانسته‌ایم با درآمد این فیلم دو نفر را آزاد کنیم.
هدف من تبلیغ نیست. سخن من این است که امروز، از خزر آبی و نیلگون تا خلیج همیشگی فارس و دریای عمان، و از شرق تا غرب، متحد هستیم. ما در خارج از کشور اتحاد داریم. حال که تن به این هجرت و مهاجرت اجباری داده‌ایم، متحد می‌شویم تا ایران عزیزمان را از چنگال این بی‌وطنان آزاد کنیم و دوباره به شکوفایی برسانیم.
جبههٔ هفت آبان سنجاق‌سینه‌ای را به‌عنوان یادبود دی‌ماه خونین طراحی کرده است. این سنجاق‌سینه، نقشهٔ ایران و پرچم شیر و خورشید را نشان می‌دهد که در آغوش دختری قرار دارد؛ دختری که سال‌ها برای یافتن همسر یا برادرش جست‌وجو کرده است. ما این سنجاق‌ها را تا آزادی ایران عزیزمان هرگز از یقه‌مان باز نخواهیم کرد.
ایران متعلق به شماست. ما در این شهر خادمان شما هستیم و تنها به‌عنوان صدای ملت ایران برنامه‌هایی برگزار می‌کنیم.
متحد باشید. سیاهی در حال رفتن است و صبح آزادی نزدیک است. به شما قول می‌دهم اگر متحد باشیم، در سالگرد جاودان دی‌ماه بتوانیم روز آزادی ایران را ببینیم.
پاینده ایران!
جاوید شاه!
زنده‌باد خاندان ایران‌ساز پهلوی!
——————-
سیروس رضوی:
سپس می‌خواهم بار دیگر، از طرف جامعهٔ ایرانیان خارج از کشور، از پلیس وین تشکر کنم. پلیس، متشکریم.
ما بار دیگر اینجا، در برابر سفارت ایران، یعنی سفارت جمهوری اسلامی، ایستاده‌ایم. اینجا سفارت مردم ایران نیست؛ اینجا سفارت یک هستهٔ تروریستی وابسته به حکومت اسلامی در تهران است. در آنجا دست‌نشانده‌های هیولاهای تهران کار می‌کنند؛ همان کسانی که به مردم شلیک می‌کنند.
اما گلوله‌ها نمی‌توانند ما را به سکوت وادارند. ما استوار می‌مانیم و به مبارزه ادامه می‌دهیم. نه شما، دوستان من. زمان شما رو به پایان است. ساعت در حال تیک‌تاک کردن است. تیک‌تاک.
مردم ایران مانند زلزله‌ای بر سرشان فرود خواهند آمد، آن‌ها را با خاک یکسان خواهند کرد و به بخشی از تاریخ تبدیلشان خواهند کرد.
پدرم بارها اینجا ایستاده بود و همیشه می‌گفت: «پنجاه سال در برابر یک فرهنگ چند هزارساله چیست؟ یک قطره در برابر دریای عظیم. هرگز فراموش نکنید از کجا آمده‌اید و چه خونی در رگ‌هایتان جریان دارد. در رگ‌های ما خون داریوش و کوروش جاری است.»
پیام من به هیولاها این است: ما به سراغ شما خواهیم آمد. مردم ایران به سراغ شما خواهند آمد و شما را با خاک یکسان خواهند کرد. همهٔ استبداد شما، همهٔ گلوله‌ها و سلاح‌هایتان، ای هیولاها، نمی‌توانند ما را متوقف کنند. زیرا ما تا پایان مبارزه خواهیم کرد. ما تا زمانی که شیر به جایگاه شایسته و قانونی خود بازگردد، استوار می‌مانیم و به راه خود ادامه می‌دهیم.
ایران آزاد خواهد شد. شما آزاد نخواهید شد.
زمان آن فرا خواهد رسید و ما همه‌چیز را به میهنمان بازخواهیم گرداند. دست کودکانمان را خواهیم گرفت و تخت جمشید را به آنان نشان خواهیم داد. همهٔ این‌ها را به آنان نشان خواهیم داد. فرهنگمان را به آنان نشان خواهیم داد؛ نه زیر پوشش اسلام‌گرایان و حکومت ایران، بلکه زیر پرچم آزادی: سبز، سفید و سرخ، با شیری که خورشید در پی آن است.
و با صدای بلند فریاد خواهیم زد، دوستان من: پلینده ایران، جاوید شاه
سپاسگزارم.
ویدیو: facebook.com
——————-
اردشیر:
…در برابر رژیم تروریستی جمهوری اسلامی طی ۴۷ سال گذشته.
در حال حاضر، اوضاع در ایران عادی نیست—نه به دلیل جنگی که رژیم علیه ایالات متحده آغاز کرده است، بلکه به دلیل جنگی که این رژیم نزدیک به پنج دهه علیه مردم ایران به راه انداخته است. این جنگی نابرابر است: در یک سو، رژیمی تا دندان مسلح قرار دارد که برای قتل غیرنظامیان بی‌دفاع، آن هم با خونسردی، از هیچ جنایتی فروگذار نمی‌کند.
اوضاع در ایران عادی نیست، زیرا مردم از امکان داشتن یک زندگی شایسته محروم‌اند. مردم ایران حتی از بخشی کوچک از آزادی‌ها و فرصت‌هایی که مردم در غرب از آن برخوردارند، محروم هستند. مبارزه آنان برای کشوری آزاد است؛ کشوری که در آن بتوانند از حقوق اساسی انسانی خود برخوردار باشند—چیزی که تحت حاکمیت رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی غیرممکن است.
ما نمی‌توانیم آرام بگیریم. تا زمانی که دریایی از خون وجود دارد، نمی‌توانیم به آرامش برسیم. صدها هزار ایرانی بی‌گناه به دست رژیم در ایران کشته و قتل‌عام شده‌اند.
اوضاع هرگز به حالت عادی بازنخواهد گشت، مگر آنکه رؤیای آنان تحقق یابد: ایرانی رها از این رژیم جنایتکار—ایرانی آزاد و آباد، آن‌گونه که پیش از انقلاب فاجعه‌بار اسلام‌گرا ـ مارکسیستی سال ۱۹۷۹ بود.
ما به اعتراض‌های خود ادامه خواهیم داد. تا روزی که این رژیم جنایتکار سرنگون شود و ایران بار دیگر آزاد گردد، همچنان صدای هم‌میهنان شجاعمان در ایران خواهیم بود.
و ما، به‌عنوان مردمی آزادی‌خواه در سراسر جهان—به‌عنوان انسان‌هایی که برای جان انسان‌ها ارزش قائلیم—از جهان آزاد می‌خواهیم در کنار مردم ایران بایستد تا هزینه مبارزه آنان برای آزادی، تا حد امکان، کمتر شود.
در کنار ایران بایستید. در کنار مردم ایران بایستید.
سپاسگزارم.
ویدیو: facebook.com
——————-
از خانم آنا یزدی بابت حمایتشان و عکس‌های گردهمایی که با لطف و محبت در اختیار ما گذاشتند، بسیار سپاسگزاریم.
عکس‌های استفاده‌شده مشمول هیچ‌گونه محدودیت حق‌نشر نیستند.
گزارشی از گردهمایی ایرانیان میهن دوست در وین، اتریش۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶
