دکتر میرزایی: چرا از سمت سخنگوی گروه پزشکان عفو بینالملل کنارهگیری کردم
پیشگفتار
متن پیشِ رو بر اساس یک ویدئوی توضیحی از آقای پروفسور میرزایی با موضوع «کنارهگیری از سمت سخنگوی گروه پزشکان عفو بینالملل» تهیه شده است.
این متن از گفتار شفاهی پیادهسازی شده و با وجود دقت در تدوین، امکان وجود اختلافهای محتوایی یا زبانی و همچنین خطاها بهطور کامل منتفی نیست.
لینک ویدئوی اصلی در پایان این مطلب درج شده است.
هموطنان گرامی،دوستان عزیز،
از دیروز بارها و بارها با این پرسش روبهرو شدهام که چرا وظیفهام را بهعنوان سخنگوی گروه پزشکان عفو بینالملل در اتریش کنار گذاشتهام، یا مجبور به کنار گذاشتن آن شدهام. همانطور که بسیاری از شما میدانید، من بیش از سی سال، با وقفههای کوتاه، همواره سخنگوی گروه پزشکی عفو بینالملل در اتریش بودهام.
در این فعالیتها بسیار آموختم و ما توانستیم کارهای زیادی را به پیش ببریم و چیزهای بسیاری را توسعه دهیم. در همکاری با دفتر پزشکی عفو بینالملل، بهطور غیرمستقیم در شکلگیری پروتکل استانبول مشارکت داشتم. این افتخار را داشتم که پرونده باکاری را در زندان پیگیری کنم و آن را به افکار عمومی بیاورم.
در جریان بحران پناهجویان، بهعنوان عضوی از هیئتی از عفو بینالملل، از ترايسکیرشن بازدید کردم و در آنجا نیز بسیاری از کاستیها و نارساییها را به اطلاع عموم رساندیم. و همینطور ادامه دارد.
و در سالهای اخیر، با تمرکز ویژه بر ایران، توجه و تمرکز زیادی بر این موضوع گذاشتهام. در دو سال گذشته به این نتیجه رسیدم که برای نهادینه کردن حقوق بشر در ایران، باید با گروه پهلوی همکاری کرد، زیرا این گروه بیش از هر گروه دیگری امکان ایجاد تغییر در ایران را دارد.
با حکومت فعلی، حتی با تغییرات کوچک، هرگز نمیتوان از حقوق بشر در ایران سخن گفت. با یک رژیم تروریستی نمیتوان درباره حقوق بشر صحبت کرد.
این همکاری دو ساله با پهلویها برای من به مشکلی جدی تبدیل شد. بهطور مداوم ویدئوهایی به دفتر عفو بینالملل ارسال میشد که در آنها ادعا میشد سیروس میرزایی دیگر به اصول حقوق بشر پایبند نیست. و من مجبور شدم در آنجا حاضر شوم و توضیح بدهم که همچنان به اصول حقوق بشر پایبند هستم.
راستش این موضوع برایم بسیار، بسیار ناخوشایند و شرمآور بود که مجبور شوم مانند یک دانشآموز چنین توضیحی بدهم. اما برای خودِ موضوع این کار را انجام دادم. با این حال، باز هم ویدئوهای مختلفی از من ارسال شد و این دیگر برایم بیش از حد بود.
و من گفتم: «اکنون کنارهگیری میکنم تا دفتر عفو بینالملل آرامش داشته باشد و من هم بتوانم در آرامش، کارم را برای حقوق بشر در ایران ادامه بدهم.»
داستان به همین شکل بود.
بسیار سپاسگزارم.
شب خوش
لینک ویدیویپروفسور سیروس میرزایی در فیسبوک: www.facebook.com
دکتر میرزایی: چرا از سمت سخنگوی گروه پزشکان عفو بینالملل کنارهگیری کردم
