گزارش گردهمایی ایرانیان میهن پرست اتریش ، یکشنبه ۷ یونی ۲۰۲۶
پیشگفتار
روز یکشنبه، ۷ ژوئن ۲۰۲۶، ایرانیان میهندوست در اتریش گرد هم آمدند تا بار دیگر نشانهای روشن از تلاش برای آزادی، همبستگی ملی و آیندهای بهتر برای ایران بهجا بگذارند.
این گردهمایی فراتر از یک دیدار ساده بود؛ نمادی از مسئولیتپذیری، همبستگی و باور راسخ به این حقیقت که صدای ملت ایران نباید خاموش شود. در سخنرانیها، شعارها و پیامهای مشترک، یاد قربانیان جمهوری اسلامی گرامی داشته شد و همزمان امید به ایرانی آزاد، سربلند و نیرومند مورد تأکید قرار گرفت.
گزارش پیشرو مهمترین مطالب، سخنرانیها و برداشتهای این گردهمایی را ثبت میکند. این گزارش نشان میدهد که شرکتکنندگان برای چه ایستادگی کردند: برای ایران، برای آزادی، برای عدالت و برای بازگشت شکوه و کرامت ملی.
———————–
اسمی خانی:
من به نمایندگی از خانواده جاوید نام نازنین زهرا اسمی خانی، ۱۸ ساله از قزوین، از همه شما تشکر میکنم که در این تجمعات حضور داشتید.
از دوستانی که غایباند و به این تجمع نمیآیند، خواهش میکنم به آنها بگویید که ما وظیفه داریم در قبال خونهایی که ریخته شده، همیشه حضور داشته باشیم و در کنار این عزیزان بایستیم.
از طرف خانوادهام از همه کسانی که به یاد جاویدنامها بودند، تشکر میکنم.
خواستم بگویم ممنون از همه شما که با حضورتان در این تجمعات، صدای خانوادههای جاویدنامان و عزیزان اسیرشده به دست رژیم کثیف اسلامی هستید.
ما با هم میتوانیم این بار تاریخ را عوض کنیم.
هر قدم و هر حضور شما باعث قدرت بیشتر ما میشود. بیایید با همدیگر برای آزادی، عدالت، ایران آزاد و آیندهای که لایقش هستیم، بیشتر تلاش کنیم.
و در آخر میخواهم خدمتتان عرض کنم که ایران ارث پدری ماست.
ایران ارث پدری ماست. ما آن را از این رژیم قاتل و خونخوار پس میگیریم.
پاینده ایران
جاوید شاه
قسم به خون یاران
ایستادهایم تا پایان
ممنون از همه شما
لینک: instagram.com
جاوید نام، نازنین زهرا اسمی خانی:
نازنین زهرا اسمی خانی، عکاس جوان ایرانی، نوازنده گیتار و شهروند کُرد اهل زیباشهر در استان قزوین بود. او تنها ۱۷ یا ۱۸ سال داشت که در جریان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ / ژانویه ۲۰۲۶ در ایران هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.
بر اساس گزارشهای سازمانهای حقوق بشری، نازنین در روز ۸ یا ۹ ژانویه ۲۰۲۶، هنگام برگزاری تجمعات اعتراضی در محمدیه / زیباشهر قزوین، توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با گلوله جنگی از ناحیه پیشانی هدف قرار گرفت و جان باخت.
گزارشها همچنین حاکی از آن است که مقامها پیش از تحویل پیکر او به خانوادهاش، مبلغ سنگینی — حدود ۳ میلیارد ریال — از آنان مطالبه کردند. نازنین زهرا اسمیخانی پس از آن در روستای حصار خروان به خاک سپرده شد.
نام او بعدها در فهرست نوجوانان، جوانان و دانشآموزانی قرار گرفت که در جریان اعتراضات جان خود را از دست دادند. نازنین نمادی از نسلی جوان در ایران است که برای آزادی، کرامت انسانی و آیندهای بهتر به خیابان آمد — و بهای آن را با جان خود پرداخت.
دختر ایران و جانفدای میهن: جاوید نام، نازنین زهرا اسمی خانی
———————–
اردشیر:
دقیقاً پنج ماه پیش بود که ما در همینجا گرد هم آمدیم؛ درست پیش از فراخوان ملی اعلیحضرت رضاشاه پهلوی دوم از مردم ایران برای آمدن به خیابانها و اعتراض مسالمتآمیز برای آزادیشان. میلیونها ایرانی شجاع به این فراخوان پاسخ دادند و در روزهای هشتم و نهم ژانویه در ایران به خیابانها آمدند تا برای آزادی خود مبارزه کنند.
خیابانهای سراسر ایران به دست مردم شجاع ایران افتاد و رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی را بیش از هر زمان دیگری به سقوط نزدیک کرد. در پاسخ، کاری که این تروریستهای جنایتکار انجام دادند، کشتار تا ۸۰ هزار غیرنظامی بیدفاع با خونسردی کامل بود؛ نهتنها با تیراندازی به آنان در خیابانها، بلکه با تعقیب آنان در خانههایشان و حتی کشتن مجروحان بر تختهای بیمارستان. آنان صدها هزار معترض را بازداشت کردند؛ بسیاری از کسانی که بهطور مداوم اعدام میشوند.
آنها شبهنظامیان تروریست خارجی را آوردند تا در خیابانهای ایران گشتزنی کنند و حکومت وحشت خود را تحمیل کنند. اینگونه است که رژیم نامشروع جمهوری اسلامی هنوز در ایران بر سر قدرت است: نه به این دلیل که مردم ایران میخواهند آنها در قدرت باشند، بلکه به این دلیل که برای ماندن در قدرت، از کشتن مردم دست برنمیدارند.
اما مبارزهٔ ما پایان نخواهد یافت. ما در برابر تمام خونریزیهایی که رژیم تروریستی جمهوری اسلامی در ۴۷ سال گذشته به بار آورده است، چشم نخواهیم بست و تا زمانی که این رژیم جنایتکار به دست مردم ایران سرنگون نشود و ایران بار دیگر آزاد نگردد، از پا نخواهیم نشست.
مانند هر انقلاب دیگری، انقلاب ملی ایران، انقلاب شیر و خورشید، ممکن است فراز و نشیبهای خود را داشته باشد. اما یک چیز هرگز تغییر نمیکند و آن خواست و ارادهٔ ما برای آزادی است؛ برای آزاد کردن ایران از یک فرقهٔ تروریستی که طی پنج دههٔ گذشته آن را آلوده کرده است. و ما تا زمانی که این رؤیا تحقق پیدا نکند، متوقف نخواهیم شد.
هیچ صلح پایداری با این گروه از تروریستها و قاتلان ممکن نیست. هرچقدر هم فکر کنید توافقهایتان با آنها محکم خواهد بود، آنها در نهایت علیه همان توافقها عمل خواهند کرد، زیرا نمیتوان به آنها اعتماد کرد؛ چرا که دروغ و فریب در ایدئولوژی آنهاست. نباید آنقدر سادهلوح بود که حتی برای یک لحظه به این تروریستها اعتماد کرد.
هیچکس رژیم تروریستی جمهوری اسلامی و ایدئولوژی پلید آن را بهتر از مردم ایران نمیشناسد، و مردم ایران خواهان آن هستند که این قاتلان و تروریستها، و تمام رژیمشان، از میان برداشته و نابود شوند.
تنها راه رسیدن به صلحی پایدار در منطقه و در جهان — جهانی آزاد از وحشت رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی — نابودی کامل آنها و بازگشت پادشاهی پهلوی به ایران است.
در کنار ایران بایستید و در کنار مردم ایران بایستید. سپاسگزارم.
پاینده ایران، جاوید شاه
قسم به خون یاران، ایستاده ایم تا پایان
لینک: instagram.com
———————–
پروفسور دکتر سیروس میرزایی:
خوشحالم که با وجود هوای خوب، دوباره این تعداد از مردم در اینجا گرد هم آمدهاند.
تا اینجا مطالب زیادی گفته شده است. هفته گذشته سالروز مرگ منفورترین چهره سیاسی ایران، خمینی، بود. سالروز مرگ یکی از خشنترین و منفیترین چهرههای تاریخ ایران بود.
ما میدانیم که چه بر سر جانشین او آمد. خامنهای کشته شد. آنها هنوز جرئت نمیکنند او را دفن کنند. پسر او نیز به سرنوشتی دچار شد که سزاوارش بود: یک پایش را از دست داده و کلستومی دارد. ما برای وضعیت او سوگواری نمیکنیم.
آنها رنج بسیار زیادی به این کشور تحمیل کردند. آنها رنج بسیار زیادی برای ما به همراه آوردند و جوانان ما را کشتند. همانطور که گفته شد، بیش از ۳۵ هزار نفر در ماه ژانویه در خیابانهای ایران سلاخی شدند.
هممیهنان عزیز، دوستان گرامی،
امروز بهطور اتفاقی به بخشی از سخنان محمدرضا شاه پهلوی از کتاب او «پاسخ به تاریخ*» گوش دادم. او در این کتاب، واژه به واژه، توضیح میدهد که کارتلهای نفتی علیه او موضع گرفتند؛ اینکه دولت آمریکا در آن زمان، به رهبری جیمی کارتر، و دولت بریتانیا تصمیم گرفتند از خمینی حمایت کنند و با ماندن محمدرضا شاه پهلوی مخالفت کنند.
این انقلابیون آن زمان نبودند؛ کسانی که هنوز هم نمیخواهند باور کنند بزرگترین اشتباه زندگی خود و بزرگترین اشتباه را برای کشور ما مرتکب شدند. این افراد نبودند که بهاصطلاح انقلاب را پیروز کردند. نه، این قدرتهای غربی بودند که تصمیم گرفتند محمدرضا شاه پهلوی باید برود.
ما امروز باید فشار بسیار زیادی وارد کنیم و به لطف شما، در این کار موفق خواهیم شد. با این حال، بدون حمایت غرب نمیتوانیم به هدف برسیم. یعنی فشار ما بر جامعه مدنی در غرب باید ادامه پیدا کند. فشار ما بر رسانههای غرب باید ادامه پیدا کند تا این فشار از سوی رسانهها و جامعه مدنی به سیاستمداران غربی برسد.
ما امروز چندین بار این را شنیدیم و بارها و بارها آن را تکرار خواهیم کرد. هر هفته آن را تکرار خواهیم کرد تا زمانی که به نتیجه برسیم: تنها راه رسیدن به دموکراسی در ایران، صلح در خاورمیانه و صلح در جهان این است که ما دولتی تحت رهبری شاه رضا پهلوی تشکیل دهیم.
بدون این راه، شانسی نداریم و بدون این راه، صلحی در جهان وجود نخواهد داشت.
بنابراین، دوستان عزیزم، بیایید دوباره با هم فریاد بزنیم:
پاینده ایران.
جاوید شاه.
این آخرین نبرده.
پهلوی بر می گرده
بسیار سپاسگزارم
لینک آمازون برای کتاب:* پاسخ به تاریخ
لینک ویدیو: youtu.be
———————–
سیروس رضوی:
از زمانی که اینترنت دوباره تا حدی باز شده است، ما بهصورت پراکنده گفتوگوهایی با مردم داخل ایران داشتهایم.
بخشی از یکی از این گفتوگوها — سخنانی از آن سوی مرز:
«من هنوز امید دارم. امیدم را از دست ندادهام. هنوز باور دارم که تغییر خواهد آمد. خیلیها جانشان را از دست دادند. این نباید بیهوده بوده باشد. تو نمیتوانی تصور کنی که در خیابانها چه میگذرد.»
من هیچ واژهای نداشتم که بتوانم در پاسخ بگویم — هیچ، جز این:
ما تسلیم نمیشویم!
ما هر هفته اینجا ایستادهایم. چه به ما گوش بدهند و چه ندهند — ما به مبارزه ادامه خواهیم داد. ما صدای شما خواهیم بود و اجازه نخواهیم داد جانباختگان فراموش شوند.
بهزودی دوباره همدیگر را خواهیم دید.»
ما ایرانیان تنها به خودمان تکیه داریم. و من فقط میتوانم بارها و بارها تکرار کنم: ما باید شانهبهشانه، در کنار هم، برای کشورمان، برای خانوادههایمان و برای فرهنگمان مبارزه کنیم.
نباید چنین باشد که هر هفته افراد کمتری به خیابانها بیایند. ما مسئولیتی داریم که باید به آن عمل کنیم.
این آخرین نبرد است، دوستان من.
اینها سخنان ما بود. و چنین خواهد شد.
این آخرین نبرد است، پهلوی برمیگردد.
و حتی اگر تنها خودمان را داشته باشیم — ما ایرانی هستیم. ما ملتی نیرومندیم.
ما ملت کبیریم، ایرانو پس میگیریم!
اگر نه برای خودتان، پس برای همه قربانیان.
برای همه کودکان در ایران که شایسته آیندهای بهتر هستند. هفت میلیون کودک ما ناچارند در زبالهها بهدنبال غذا بگردند.
زمان آن رسیده است که میهنمان را پس بگیریم.
در ۱۴ ژوئن میخواهیم با هم پیامی روشن بفرستیم. ساعت ۱۵:۳۰ در اشتفانپلاتس وین گرد هم میآییم و سپس با هم بهسوی هِلدنپلاتس راهپیمایی میکنیم.
ما — همه ما.
با هم.
متحد در برابر دیوهای جمهوری اسلامی.
شیر باید به پرچم ما بازگردد.
ایران را دوباره سرافراز کنیم!
پاینده ایران
جاوید شاه
لینک: instagram.com
———————–
از Pics.on.Street صمیمانه سپاسگزاریم که عکسهای ارزشمند خود را در اختیار سایت ایرانیان اتریش قرار دادند.: instagram.com
گزارش گردهمایی ایرانیان میهن پرست اتریش ، یکشنبه ۷ یونی ۲۰۲۶
