Werbung / Affiliate‑Link: Bei einem Kauf über diesen Link erhalten wir eine Provision. Für dich entstehen keine Mehrkosten
12Stück_Iran_Flagge-Löwe-Brosche

گزارش تجمع ایرانیان میهن پرست اتریش در روز ۱۰ می ۲۰۲۶ در وین

در روز یکشنبه ۱۰ مه ۲۰۲۶، تجمعی از کنشگران ایرانی و حامیان همبسته آنان در میدان ماریا ترزین در شهر وین برگزار شد. این گردهمایی با هدف مشترکِ مطالبه توقف فوری اعدام‌ها در ایران، آزادی زندانیان سیاسی و دسترسی آزاد و بدون محدودیت مردم ایران به اینترنت شکل گرفت.

شرکت‌کنندگان به‌صورت مسالمت‌آمیز گرد هم آمدند و پلاکاردها و بنرهایی با نوشته‌هایی به زبان‌های فارسی، آلمانی و انگلیسی در دست داشتند. در سخنرانی‌ها به وضعیت کنونی حقوق بشر در ایران اشاره شد. به‌ویژه افزایش شمار اعدام‌ها، وضعیت زندانیان سیاسی از جمله روزنامه‌نگاران، فعالان و دانشجویان، و همچنین قطع‌های مکرر اینترنت که جریان آزاد اطلاعات و آزادی بیان را محدود می‌کند، مورد تأکید قرار گرفت.

چندین سخنران تأکید کردند که دسترسی آزاد به اینترنت یک حق اساسی است و پیش‌شرطی مهم برای مشارکت اجتماعی، آگاهی‌رسانی و جلب توجه بین‌المللی به شمار می‌رود. محدودسازی ارتباطات دیجیتال به‌عنوان ابزاری برای سرکوب مورد انتقاد قرار گرفت.

این تجمع به‌صورت آرام و منظم برگزار شد. رهگذران با علاقه توقف کرده و با شرکت‌کنندگان وارد گفت‌وگو شدند.

در پایان، برگزارکنندگان از جامعه جهانی، به‌ویژه نهادهای اروپایی، خواستند فشار بر مقام‌های ایرانی را افزایش دهند و موارد نقض حقوق بشر را به‌روشنی مطرح کنند. این تجمع به‌عنوان نمادی از همبستگی با مردم ایران و هشداری نسبت به نادیده گرفتن حقوق بشر برگزار شد.

—————————————————-

آتوسا صباغ:

گزارش تجمع ایرانیان میهن پرست اتریش در روز ۱۰ می ۲۰۲۶ در وین

هم‌میهنان گرامی، درود بر شما. تا امروز صد روز است که حدود دو هزار نفر، ۱۹۷۳ جان ایرانی، به بالای دار رفته‌اند. امروز در اتریش روز مادر است؛ اما مادران سرزمین خورشید امروز داغدار فرزندانشان‌اند. فرزندانی که در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه کشته شدند. مادرانی که به خیابان رفتند، کشته شدند. مادرانی که به همراه فرزندانشان به ایران رفتند و کشته شدند؛ جان فدا کردند برای ایران.

امروز مادران ایرانی فرزندانشان را برای زندگی بدرقه نمی‌کنند. امروز مادران ایرانی فرزندانشان را برای آزادی، برای بازپس‌گیری میهن بدرقه می‌کنند.

هم‌میهنان گرامی، در تاریخ ایران زنانی بوده‌اند که با استقامت نام و یادشان ثبت شده است؛ زنانی که در کنار مردان این سرزمین، مردان ایرانی، پدران، برادران و خواهران ما، برای ایران و ایرانی ایستادند. امروز در ایران خاموش شده‌اند. امروز اینترنت در ایران خاموش است. امروز در ایران هم‌میهنان ما را همچون ۴۷ سال گذشته به بالای دار می‌برند. آنها جنایت می‌کنند و فکر می‌کنند این جنایت‌ها در خاموشی خواهد ماند. اما این جنایت خاموش نخواهد شد، چرا که ما بیداریم. امروز، در روز مادر، مادران ایرانی دور از میهن اینجا ایستاده‌اند تا فریاد مادران داغدار ایرانی باشند؛ تا فریاد مادرانی باشند که ایستادند اما خم نشدند. به همین دلیل نخواهند توانست ایران و ایرانی را خاموش کنند. اژه‌ای، صلواتی و تمامی مافیای رژیم به‌زودی به جهنم خواهند رفت و ما بر گور آنها خواهیم رقصید.

هم‌میهنان گرامی، امروز با هر جانی که می‌گیرند، هر جان ایرانی که می‌گیرند، هزاران جان دیگر جان می‌گیرند، هزاران نفر به پا می‌خیزند. امروز با هر ایرانی که به بالای دار می‌برند، با هر فرزند ایرانی که به بالای دار می‌برند، میلیون‌ها ایرانی به پا خواهند خواست. هم‌میهنان گرامی، ما اینجا هستیم نه فقط برای تجمع، بلکه برای اینکه فریاد یک ملت باشیم؛ برای اینکه اعلام آمادگی کنیم برای بازپس‌گیری میهن، برای روز انتقام هم‌ میهنان‌مان. در ایران کسی فراموش نخواهد شد. جان‌باختگان راه میهن هرگز فراموش نخواهند شد. این اعدام‌ها، این خون‌های ایرانی که ریخته می‌شود، به‌زودی پایان خواهد یافت. به‌زودی ایران رنگ شادی، خوشی و زندگی را خواهد دید. کنار مادران و پدران ایرانی می‌ایستیم و تا انتهای این مسیر کنارشان می‌مانیم، تا صدای ملت ایران باشیم و نشان بدهیم، ثابت کنیم که با قطع اینترنت و با اعدام هم‌میهنان‌مان ما خاموش نخواهیم شد. خواهیم ایستاد تا پای جان. می‌توانند ما را تهدید کنند، خانواده‌های ما را تحت فشار قرار دهند، اما ما خواهیم ایستاد. تا انتهای این مسیر، تا رسیدن بر گور این مافیای رژیم خواهیم ایستاد. تا ساختن سربلندی دوباره میهن خواهیم ایستاد.

هم‌میهنان گرامی، بستگان هم‌میهنان نامه‌هایی برای من فرستادند. همان‌طور که می‌دانید، ده‌ها هزار هم‌میهن جان باخته‌اند و ما هنوز همه نامه‌ها را در اختیار نداریم. از ده‌ها هزار هم‌میهن، از جان‌های ایرانی، هنوز اطلاعاتی نداریم. هنوز نامه‌های همه را در اختیار نداریم، اما به خاطر خواهیم سپرد تک‌تک نام‌های ایرانی را.

هم‌میهنان، بستگان چند تن از هم‌میهنانی که در روزهای اخیر به بالای دار رفتند: امیرحسین حاتمی، پسر ۱۸ ساله؛ ۱۸ ساله‌ای که می‌توانست آینده ایران باشد، می‌توانست بسازد و نسل‌های بعد را تربیت کند. امیرحسین شاگرد رتبه‌اول دانشگاه آریامهر بود؛ به چهار زبان مسلط بود. امیرحسین را به بالای دار بردند. پدر و مادر امیرحسین امروز فریاد امیرحسین شده‌اند و ما ملت ایران. علی فهیم، محمدامین بیگلری، شاهین واعظ پرست؛ هم‌میهنانی که بیش از یک ماه است به دار آویخته شده‌اند و حتی پیکر هم‌میهنان ما را تحویل خانواده‌ها نمی‌دهند و فقط یک وصیت‌نامه به خانواده‌ها تحویل داده‌اند.

هم‌میهنان، اینها را به خاطر بسپارید: این داغ‌ها؛ اینکه پدری یا مادری هنوز با گذشت چهار ماه دنبال پیکر فرزندش می‌گردد. به خاطر بسپارید: فرزندی که اعدام شده و مادری یا پدری که یک ماه از اعدام فرزندشان گذشته و حتی پیکر او را ندیده‌اند. اینها را به‌خوبی به خاطر بسپارید. اینها را فراموش نکنید. به روز انتقام خواهیم رسید. پایان‌ده ایران. جاوید پادشاهان ایران‌ساز و ایران‌دوست پهلوی.

ویدیوی این سخنرانی را در اینستاگرام ببینید: www.instagram.com

—————————————————-

دکتر سیروس میرزایی:

روز مادر مبارک.

دکتر سیروس میرزایی

به همه زنان مبارز که در صف اول ایستاده‌اند — و در رأس آن‌ها فاطمه سپهری: فاطمه سپهری، ما به تو می‌اندیشیم.

امروز می‌خواهم به‌ویژه از برگزارکنندگان تشکر کنم که این مکان زیبا را بین دو موزه انتخاب کردند: در سمت راست ما موزه هنرهای زیبا و در سمت چپ ما موزه تاریخ طبیعی قرار دارد. و این سؤال را مطرح می‌کنم: پاسداران انقلاب و ملاها بعد از پایان انقلاب به کجا تعلق خواهند داشت؟

به موزه هنرهای زیبا یا به موزه تاریخ طبیعی؟

هیولاهای رژیم جمهوری اسلامی باید در موزه تاریخ طبیعی، در بخش «هیولاها» قرار گیرند.

دوستان عزیز، ما نمی‌توانیم تنها در حال زندگی کنیم؛ می‌توانیم از «چه‌می‌شد اگر» بیاموزیم. امروز کجا بودیم اگر در سال‌های 1950 یا 1952 آقای مصدق مثل یک دولتمرد رفتار می‌کرد و هوشمندی سیاسی و پیوند با محمدرضا شاه پهلوی را می‌پذیرفت؟ امروز کجا بودیم اگر کتاب‌ها و آرشیوهای خمینی ممنوع نشده بودند؟ آن‌گاه همه‌چیز را می‌خواندیم و می‌دانستیم که آن مرد چه توانایی‌هایی نداشت. امروز کجا بودیم اگر غرب تصمیم نمی‌گرفت که شاه باید برود و خمینی نصب شود؟

خمینی به‌طور خودبه‌خود نیامد.

انقلاب به‌این‌گونه خودبه‌خود به پایان نرسید.

غرب تصمیم گرفت که خمینی باید بیاید.

رسانه‌های غربی از خمینی حمایت کردند.

کسانی که هم‌سن‌وسال من‌اند، به‌خاطر می‌آورند که بی‌بی‌سی چندبار مصاحبه‌های خمینی را پخش کرد.

خمینی صحنه و تریبونی پیدا کرد که کمتر کسی به آن دست یافت.

این را با امروز مقایسه کنید. رسانه‌های غربی امروز چه می‌کنند؟ اگر حتی مصاحبه‌ای با رضا پهلوی انجام دهند، سوالاتی از این دست می‌پرسند: «30 سال پیش چه‌خبر بود؟» یا «40 سال پیش چه‌خبر بود؟» می‌توان پرسید:

50 سال پیش در کشورهای شما چه می‌گذشت؟

هیتلر در کشور شما چه کرد؟ فرانکو در اسپانیا چه کرد؟

موسولینی در ایتالیا چه کرد؟

ناگهان همه مدافع حقوق بشر می‌شوند، ناگهان دموکراسی ستایش می‌شود — گویا آن زمان دموکراسی در هر جا وجود داشته است.

خیر، خانم‌ها و آقایان، ما نمی‌گذاریم این دروغ‌ها درباره ما و تاریخ ما پخش شود.

ما قدر دانسته‌های خاندان پهلوی برای ایران را می‌دانیم و آگاهیم که رضا شاه پهلوی تنها فرصت ما برای برقراری دموکراسی، رفاه مردم، پایان دادن به شکنجه و اعدام‌ها و استقرار حکومت سکولار در ایران است.

پاينده ایران.
جاوید شاه.

ویدیوی اینستاگرام: instagram.com

—————————————————-

آندریاس مینیچ:

دوستان عزیز آزادی‌خواهان برای مردم ایران،
هفتهٔ گذشته در مجلس ملی اتریش، در پارلمان، به یاد قربانیان بسیاری جنگ جهانی دوم ایستادیم؛ به یاد قربانیان یهودستیزی و کسانی که در اردوگاه‌های مرگ کشته شدند.

اما در همین هفته‌های اخیر نیز در پارلمان به یاد کسانی بودیم که به‌ طرز شجاعانه و هولناک در روزهای ۸ و ۹ ژانویه در ایران توسط جمهوری اسلامی به قتل رسیده‌اند.

ما همین‌الان یک دقیقه سکوت به یاد همهٔ این جان‌باختگان برگزار کردیم. اما امروز اینجا هستیم تا به رسانه‌ها و جامعهٔ جهانی یادآوری کنیم که بسیاری از مردم هنوز در معرض خطر کشته شدن توسط جمهوری اسلامی قرار دارند. ما امروز اینجا شاهدیم که جوانان بسیاری روزانه توسط جمهوری اسلامی اعدام می‌شوند.

این اعدام‌ها باید متوقف شود. جهان باید به ایران نگاه کند و جمهوری اسلامی را در توقف این اعدام‌ها وادار کند. توقف اعدام‌ها در ایران. همچنین نزدیک به ۷۰ روز است که اینترنت در ایران قطع شده است؛ ۷۰ روزی که مردم جهان از آنچه در ایران می‌گذرد—از جنایات، از شکنجه‌ها، از بازداشت‌ها و از اعدام‌های روزانه—آگاه نیستند.

اینترنت در ایران باید بازگردانده شود. ما به اینترنت نیاز داریم تا به مردم جهان نشان دهیم چه بر مردم ایران می‌رود و این رژیم جمهوری اسلامی چگونه به‌طرز وحشتناکی عمل می‌کند. به همین دلیل به یک رهبر نیز نیاز است.

رضا پهلوی.

او مردی است که مردم همهٔ ۳۱ استان را پشت سر خود متحد کرده است. او رهبر اپوزیسیون است.

او نمایندهٔ ایران دمکراتیک، ایران مدرن و ایران سکولار است.

او راهِ برگزاری انتخابات آزاد و دموکراتیک در ایران را نمایان می‌سازد.

فراموش نکنیم مردمی را که اکنون—به‌ویژه جوانان—دوران بسیار دشواری را در ایران می‌گذرانند. دل‌های ما همه سنگین است وقتی به آنها می‌اندیشیم و به این فکر می‌کنیم که خانواده‌های بسیاری عزیزان خود را از دست داده‌اند.

بیایید به بیرون برویم و به رسانه‌ها اطلاع دهیم که در ایران چه می‌گذرد.

به رسانه‌ها نشان دهیم چه تعداد انسان در معرض اعدام‌اند. به رسانه‌ها نشان دهیم که بس است؛ وقت تغییر رژیم در ایران رسیده است.

پاینده ایران
جاوید شاه

ویدیوی ایشان را در اینستاگرام ببینید: instagram.com

—————————————————-

آندریاس مینیخ:

آندریاس مینیخ

دوستان عزیز آزادی برای مردم ایران،
هفته گذشته ما در شورای ملی اتریش، در پارلمان، یاد بسیاری از قربانیان جنگ جهانی دوم را گرامی داشتیم؛ قربانیان یهودستیزی و بسیاری از انسان‌هایی که در اردوگاه‌های کار اجباری به قتل رسیدند.

اما در هفته‌های اخیر، ما در پارلمان همچنین به مردمی اندیشیده‌ایم که در روزهای ۸ و ۹ ژانویه در ایران، با شجاعت و به شکلی هولناک توسط جمهوری اسلامی به قتل رسیدند.

ما همین حالا در اینجا یک دقیقه سکوت برای همه این انسان‌ها برگزار کردیم. اما امروز اینجا هستیم، زیرا باید از رسانه‌ها و از جهان بیرون درخواست کنیم که توجه داشته باشند افراد بسیار بیشتری در خطر کشته شدن توسط جمهوری اسلامی هستند. امروز اینجا می‌بینیم که چگونه بسیاری از جوانان هر روز توسط جمهوری اسلامی اعدام می‌شوند.

این اعدام‌ها باید متوقف شوند. جهان باید به ایران نگاه کند و جمهوری اسلامی را از ادامه این اعدام‌ها علیه مردم بازدارد.
اعدام‌ها در ایران را متوقف کنید.

همچنین اکنون نزدیک به ۷۰ روز است که اینترنت در ایران قطع شده است. ۷۰ روزی که مردم جهان نمی‌دانند چه رویدادهای هولناکی، چه جنایت‌های وحشتناکی، چه شکنجه‌هایی، چه تعداد بازداشت‌ها و چه تعداد اعدام‌ها هر روز در ایران رخ می‌دهد.

اینترنت در ایران باید دوباره برقرار شود. ما به اینترنت نیاز داریم تا بتوانیم به مردم جهان نشان دهیم که اکنون در ایران چه می‌گذرد و این رژیم جمهوری اسلامی تا چه اندازه وحشیانه عمل می‌کند. به همین دلیل، به یک فرد نیاز است:

رضا پهلوی.

او کسی است که مردم همه ۳۱ استان را در کنار خود متحد کرده است. او رهبر اپوزیسیون است.

او نماینده یک ایران دموکراتیک، یک ایران مدرن و یک ایران سکولار است.

او مسیر رسیدن به انتخابات آزاد و دموکراتیک در ایران است.

فراموش نکنیم مردمی را، به‌ویژه جوانانی را که همین حالا دوران بسیار دشواری را در ایران می‌گذرانند. دل‌های ما سنگین است وقتی به آنان فکر می‌کنیم؛ به این‌که چه تعداد خانواده، چه تعداد انسان عزیزان خود را از دست داده‌اند.

بیایید بیرون برویم. آنچه در ایران می‌گذرد را به رسانه‌ها گزارش دهیم.

به رسانه‌ها نشان دهیم که چه تعداد انسان در آستانه اعدام قرار دارند. به رسانه‌ها نشان دهیم که دیگر کافی است و زمان تغییر رژیم در ایران فرا رسیده است.

زنده باد ایران
زنده باد شاه

ویدیو را در لینک زیر ببینید:
instagram.com

—————————————————-

اردشیر:

اردشیر

می‌خواهم سخنرانی‌ام به مناسبت روز جهانی مادر را به مادران ایران تقدیم کنم؛ مادرانی که با وجود همه دشواری‌ها نسلی از رُستمان و گُردآفریدان را پرورش دادند که برای ایران می‌جنگند و جان می‌دهند. با این حال، صدها هزار نفر از ما دیگر نمی‌توانیم این را به مادرانمان بگوییم یا از فرزندانمان بشنویم. چون رژیم تروریستی جمهوری اسلامی ما را یا کشته یا زندانی کرده است، و میلیون‌ها نفر دیگر را این روان‌پریشان خون‌ریز نه تنها از ایران و خانواده‌هایمان آواره کرده‌اند، بلکه ایران را به یک اردوگاه کار اجباری عظیم تبدیل کرده‌اند که اکنون ۱۱ هفته است از جهان قطع شده است.

تصور کنید تنها یک شهروند به خاطر تظاهرات مسالمت‌آمیز در خیابان با شلیک گلوله به سر کشته شود. تنها یک زندانی سیاسی اعدام شود. تنها یک بیمار بر تخت بیمارستان به قتل برسد، پس از آن‌که در خیابان هدف گلوله قرار گرفته و به دنبال کمک پزشکی بوده است. و تصور کنید در اروپا حتی یک روز قطع کامل اینترنت و خاموشی سراسری رخ دهد. آشوب و خشم عمومی را تصور کنید.

هرچند باورنکردنی و غیرقابل تصور به نظر برسد، مردم ایران دقیقاً همین را طی پنج دهه، زیر یوغ رژیم قاتل جمهوری اسلامی تجربه کرده‌اند. همان رژیمی که رهبران کشورهای اروپایی با تمام قوا می‌کوشند آن را نجات دهند، با آن مماشات کنند و با آن توافق‌هایی ببندند—توافق‌هایی که با خون میلیون‌ها ایرانی بی‌گناه امضا می‌شوند.

در حالی که آتش‌بس ادامه دارد، این رژیم خون‌خوار بی‌وقفه زندانیان سیاسی را اعدام می‌کند. صدها هزار ایرانی در زندان‌های این رژیم در بدترین شرایط محبوس‌اند و به‌شدت به کمک نیاز دارند. هر روزی که این رژیمِ روان‌پریش بر سر قدرت می‌ماند، خون و جان‌های بیشتری از ایرانیان می‌گیرد.

این رژیم قاتل نمی‌تواند و نباید بیش از این وجود داشته باشد. خواسته‌های ما به‌عنوان ملت ایران روشن است: انهدام کامل رژیم تروریستی جمهوری اسلامی، سازمان تروریستی سپاه پاسداران و تمامی دستگاه سرکوب، و به رسمیت شناختن دولت انتقالی به رهبری اعلیحضرت رضا شاه پهلوی دوم، یگانه نماینده حقیقی ایران و ملت ایران.

در کنار مردم ایران بایستید در نبردشان برای آزادی و رهایی از چنگال قاتلان خون‌ریزی که پنج دهه است بر ایران حکم می‌رانند. تاریخ—و ما، ملت ایران—آن را به یاد خواهیم سپرد. پاینده ایران! پاینده ایران! پاینده ایران!

ویدیو را در لینک زیر ببینید:
instagram.com

—————————————————-

سیروس رضوی:

سیروس رضوی

به یکدیگر گوش دهید و به هم اعتماد کنید. ما وظیفه‌ای داریم، مأموریتی مقدس. کشور ما توسط

سلام دوستان عزیز، مردم خوب وین.

امروز روز مادر است. همه ما ویدئوهایی را دیدیم از مادران ایرانی در ژانویه که بر سر مزار فرزندانشان ایستادند و گریستند یا از سر اعتراض رقصیدند. ویدئوهایی دیدیم از کودکانی که بر مزار مادرانشان فریاد می‌زدند. این نباید ادامه پیدا کند. دنیای آزاد باید چشم‌هایش را باز کند، نگاه کند و درباره‌اش حرف بزند. در ایران بیش از ۷۰ روز است که اینترنت قطع است. هیچ ارتباطی میان ما و هم‌میهنان‌مان وجود ندارد.

در ایران هر روز انسان‌ها اعدام می‌شوند. آن‌ها را دار می‌زنند، شکنجه و تجاوز می‌کنند تا از زخم‌هایشان جان بدهند — نه چون مجرم‌اند، بلکه چون به خیابان آمدند و برای آزادی، برابری و حقوق بشر اعتراض کردند. به خاطر عقیده سیاسی متفاوت، چون به اقلیتی تعلق دارند، چون همجنس‌گرا هستند یا صرفاً در چارچوب جهان‌بینی جمهوری اسلامی نمی‌گنجند.

دنیای آزاد مدت‌هاست این را تحمل کرده. مدت‌هاست خاموش تماشا می‌کند تا بتواند گاز و نفت ارزان بخرد یا مجبور نشود به اشتباهات گذشته اعتراف کند. اما ما ایرانیان مدت‌هاست بیداریم. ما این دروغ‌ها را می‌شناسیم — بر ما اثری ندارد. می‌دانیم خانواده پهلوی برای ایران چه کرده است و می‌دانیم در این نبرد سرنوشت‌ساز در کدام جبهه خواهیم ایستاد.

چند هفته‌ای است که نفوذی‌های حکومت اسلامی می‌کوشند ما را در دیاسپورا دچار تفرقه کنند. میان صفوف ما بذر نفاق می‌کارند. نگذارید شما را از هم جدا کنند. کنار هم بمانید، به حرف هم گوش دهید و به هم اعتماد کنید. ما وظیفه‌ای داریم، یک مأموریت مقدس. میهن ما به دست شبه‌نظامیان بیگانه اشغال شده — از افغانستان، پاکستان, سوریه, عراق, لبنان و ترکیه. این مرا خشمگین می‌کند. آتشی در درونم زبانه می‌کشد وقتی به اشغال وطن‌مان فکر می‌کنم. ایران دهه‌هاست در وضعیت سرکوب دائمی به‌سر می‌برد.

اروپا باید بیدار شود

ما تازه به بحران نرسیده‌ایم؛ ۴۷ سال است که ایران و مردمش گروگان و زیر سلطه اسلام‌گرایان تندرو هستند. این نباید ادامه یابد. ما مقابله خواهیم کرد و کشورمان را پس می‌گیریم. ما ملتی نیرومند هستیم. ایران! ایران! ایران!

در ۴۷ سال گذشته این رژیم بی‌شمار قربانی گرفته است. این قابل تحمل نیست. غرب باید چشمانش را باز کند. از یک سو عوامل رژیم فعال‌اند و از سوی دیگر، رسانه‌های چپ‌گرا شبانه‌روز پروپاگاندا می‌کنند و دهه‌هاست دروغ‌ها را تکرار می‌کنند. خود را نماینده معرفی می‌کنند — اما ما حقیقت را می‌دانیم و دیگر فریب نخواهیم خورد.

ما ایران را پس خواهیم گرفت. خانواده پهلوی بسیار به این کشور بخشیده است. اکنون در میدان ماریا ترزیا ایستاده‌ایم؛ جایی که اتریشی‌ها اصلاحات بزرگی چون آموزش اجباری همگانی را به یاد می‌آورند — گامی که رضا شاه نیز در ایران اجرا کرد، با برابری حقوق دختران و پسران.

دیگر نباید همه‌چیز مثل قبل ادامه یابد. خواسته ما این است: غرب باید نگاه کند. اروپا باید بیدار شود و ببیند در ایران چه می‌گذرد. هر روز انسان‌ها اعدام می‌شوند، هر روز زنان قربانی خشونت‌های سنگین می‌شوند. تا کی باید این را تحمل کنیم؟ تا کی باید خانواده‌های ما در ایران در خطر باشند؟

تا کی باید پسران ما را دار بزنند و دختران ما را چنان آزار دهند که از زخم‌هایشان جان دهند؟

هیچ‌کس طاقت این را ندارد؛ این خشم‌برانگیز و تکان‌دهنده است. وقتی به اطراف نگاه می‌کنم، زنان و مردان شجاع و نیرومندی را می‌بینم — ایرانیانی که می‌خواهند همه‌چیزشان را بدهند تا بتوانند با دستان فرزندانشان به وطن بازگردند. تهران، شیراز، تخت جمشید — تا بتوانیم فرهنگ‌مان را ادامه دهیم. ما فرهنگی سرافراز و چند هزارساله داریم و آن را برای هزاران سال دیگر نیز نگاه خواهیم داشت.

اینجا تنها بخش کوچکی از دیاسپورای ما حاضر است. بسیاری جرأت حضور ندارند — نه چون از رژیم حمایت می‌کنند، بلکه از ترس: برای خانواده‌هایشان در ایران یا از بیم آن‌که فردا نتوانند به وطن بازگردند. به شما می‌گویم: کنار ما بایستید. بیایید. این روزها واپسین روزهای حکومت اسلامی است. سقوط خواهد کرد، و اگر اینجا نباشید، اگر با ما فریاد نزده و مقاومت نکرده باشید، در ژرفای قلب خود پشیمان خواهید شد.

بیایید دست در دست هم، به حکومت اسلامی ضربه نهایی را بزنیم و میهن‌مان را برای همیشه پس بگیریم. بسیار سپاسگزارم.

ویدیو را در لینک زیر ببینید: instagram.com

—————————————————-

برنامه ای که زنده پخش شد:

You are currently viewing a placeholder content from YouTube. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

گزارش تجمع ایرانیان میهن پرست اتریش در روز ۱۰ می ۲۰۲۶ در وین