گزارش گردهمایی ایرانیان میهن دوست اتریش، یکشنبه ۴ اکتبر ۲۰۲۶
مقدمه
در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۲۶، ایرانیان میهن‌دوست در برابر اپرای وین گرد هم آمدند تا همبستگی خود را با مردم ایران و مبارزه آنان برای آزادی اعلام کنند.
چندین سخنران درباره گزارش‌های نادرست یا یک‌جانبه برخی رسانه‌ها درباره ایران صحبت کردند. آنان همچنین بر اهمیت همبستگی، داشتن صدایی قدرتمند برای مردم ایران و تلاش برای آزادی، حقوق بشر و صلح تأکید کردند.
ویدیوهای گردهمایی: facebook.com و instagram.com
———————–
سیروس رضوی:
دوستان عزیز، مردم عزیز وین، و همه کسانی که حاضر نیستند میدان را خالی کنند؛ کسانی که دلشان برای همه می‌سوزد: برای پدران و مادران، خواهران و برادران و کودکانی که عزیزانشان را در مبارزه برای آزادی و مدارا، برای برابری و برای همه ارزش‌هایی که هنوز در اینجا بدیهی به نظر می‌رسند، از دست داده‌اند.
در پایان فوریه امسال، جهان، جهان آزاد، مردم خود را تنها گذاشت. برخی از ۸۰ هزار نفر صحبت می‌کنند، اما من می‌گویم: در ماه ژانویه، ۱۰۰ هزار نفر در ایران بی‌رحمانه به قتل رسیدند. ۱۰۰ هزار نفر. این‌ها آمار نیستند. این‌ها فقط اعداد نیستند. پشت هر عدد، یک انسان قرار دارد: یک پدر، یک مادر، یک خواهر، یک برادر، یک کودک. پشت هر کدام، رنج و زندگی‌هایی نابودشده وجود دارد.
هفته گذشته مجمع عمومی سازمان ملل متحد برگزار شد و رئیس‌جمهور فرانسه، مکرون، در آنجا درباره حاکمیت ملت‌ها صحبت کرد و گفت: «هیچ کشوری نباید در تغییر رژیم یا در امور کشور دیگری دخالت کند و به جای مردم آن کشور تصمیم بگیرد.»
اما این موضوع در دهه ۱۹۷۰ مانع او نشد که هر روز علیه شاه موضع بگیرد و علیه او و دولتش تبلیغات کند. آن‌ها خمینی را پذیرفتند. روشنفکران فرانسوی از خمینی و فرقه او حمایت کردند. آن‌ها از حکومت اسلامی حمایت کردند؛ همراه با انگلستان، فرانسه، آلمان و آمریکا و دولت کارتر. آن‌ها ۴۷ سال پیش این آشوب را بر سر ایران آوردند و حالا می‌گویند نباید دخالت کنند؟
افزون بر این، او چند ماه پیش ایستاد و گفت مردم ایران باید خودشان به خیابان‌ها بیایند، اگر خواهان تغییر رژیم هستند. آقای مکرون، میلیون‌ها ایرانی به خیابان‌ها آمدند. صدها هزار نفر از آنان تیرباران شدند و شعاری داشتند. یک شعار داشتند که این بود: «جوویت. جو. جوویت. جو.»
آن‌ها پشت مردم ایران نخواهند ایستاد. در کنار ما نخواهند ایستاد، زیرا بارها فرصت داشتید. شما فرصت داشتید، اما به مردم ایران پشت کردید.
در این مبارزه، به نظر می‌رسد که ما تنها به حال خود رها شده‌ایم، دوستان من. اما اجازه نمی‌دهیم ما را شکست دهند، زیرا ما ملتی نیرومند هستیم. من هر هفته، هفته پس از هفته، این را می‌گویم، چون سراسر وجودم به آن باور دارد.
در همان مجمع عمومی، رئیس‌جمهور موسوم به ایران سخنرانی کرد. او ایران یا حکومت اسلامی را در جایگاه قربانی قرار داد. او تصویر رهبر عالی خود را بالا برد و تصویری از دختران دانش‌آموز مدرسه مینا را نشان داد. بله، من برای این دختران گریه می‌کنم. برای آن‌ها گریه می‌کنم. اما باید توجه جهان را به این موضوع جلب کرد. هرگز فراموش نکنید که حکومت اسلامی چگونه به قدرت رسید. آن‌ها ۴۰۰ نفر را در سینمایی حبس کردند و سینما را به آتش کشیدند. آن‌ها همان زمان نیز تقصیر را به گردن دیگران انداختند.
آفرین. این چهره واقعی حکومت اسلامی است. آن‌ها پشیمانی نمی‌شناسند، شرم ندارند و جنایتکارند. آن‌ها قاتل‌اند. بله. آفرین.
و در اینجا، در غرب، لیبرال‌ها خود را زیر پرچم حکومت اسلامی قرار می‌دهند و می‌رقصند و جشن می‌گیرند. آن‌ها تصور می‌کنند با این کار از مدارا دفاع می‌کنند. اما از چه نوع مدارایی، می‌پرسم؟ از چه آزادی‌ای؟ نه از آزادی ما. نه از آزادی دختران شما. نه، شما در کنار فرقه‌ای زن‌ستیز و متشکل از قاتلان جمعی ایستاده‌اید.
بیش از هزار نفر در سال جاری، طبق آمار رسمی، در ایران اعدام شده‌اند. این‌ها آمار نیستند، دوستان عزیز من. این‌ها زندگی انسان‌ها هستند. و شما در حالی که زیر پرچم حکومت اسلامی هستید، به نام فمینیسم می‌رقصید.
به شاه ما می‌گفتند دیکتاتور، مستبد و ظالم. شاه ما در دهه ۱۹۶۰ اصلاحاتی را در ایران انجام داد و زنان حق رأی داشتند. دانشگاه‌ها باز بودند. کشور شاهد رونق اقتصادی بود. نتیجه کار آقای خمینی چه بود؟ فرهنگ شهادت در ایران مشروعیت یافت. بمب‌گذار انتحاری مشروعیت یافت. صدها هزار نفر از جوانان ما را در جنگ ایران و عراق بی‌رحمانه به کام مرگ فرستادند. بله، این نتیجه کار خمینی و فرقه اوست.
و بعد آن‌ها می‌ایستند و چنین ادعا می‌کنند. آن‌ها گستاخی آن را دارند که در برابر مجمع عمومی سازمان ملل متحد بایستند و خود را قربانی نشان دهند. آن‌ها قربانی نیستند، دوستان من. آن‌ها قربانی نیستند. قربانی، مردم ایران هستند. شما باید در کنار آنان بایستید؛ در کنار ما. ما باید برای آزادی، در کنار یکدیگر ایستادگی کنیم.
بله. هفته‌به‌هفته درباره این موضوع صحبت می‌کنیم. برخی از کسانی که اینجا ایستاده‌اند، دهه‌هاست تلاش می‌کنند توجه مردم را به یکی از بزرگ‌ترین ستمگران این جهان جلب کنند. اما ما نادیده گرفته می‌شویم. کسی در کنار ما نمی‌ایستد. هر روز بیشتر و بیشتر فقط درباره این صحبت می‌شود که ترامپ کیست یا اسرائیل چه می‌گوید و مسائل دیگر. آن‌ها فریاد می‌زنند: «فلسطین آزاد.» بله، فلسطین آزاد از حکومت اسلامی ایران. فلسطین آزاد از حماس، تا اسرائیل و فلسطین فرصت گفت‌وگو داشته باشند.
آفرین. فلسطین آزاد از حماس، یمن آزاد از حوثی‌ها و لبنان آزاد از حزب‌الله. حکومت اسلامی در همه آنجا دخالت دارد. بله. آفرین. بسیار خوب.
ما از صلح دفاع می‌کنیم. ما اینجا برای صلح ایستاده‌ایم. اما به‌روشنی می‌دانیم که نمی‌توان با حکومت اسلامی گفت‌وگو یا مذاکره کرد. این افراد، این جنایتکاران، میدان را خالی نخواهند کرد. آن‌ها تا آخرین نفر خواهند جنگید. و اگر چنین باشد، ایران را ویران خواهند کرد، زیرا هیچ احساسی نسبت به ایران ندارند. آن‌ها ایرانی نیستند. بله. آفرین. درست است. درست است.
ما ایرانیان، ملتی کهن هستیم. هزاران سال است که وجود داریم و باید هزاران سال دیگر نیز وجود داشته باشیم. آن‌ها طی بیش از ۱۴۰۰ سال نتوانسته‌اند فرهنگ ما را نابود کنند و از این پس نیز نخواهند توانست. ما آن‌ها را از کشورمان بیرون خواهیم راند. آفرین.
ما شاهدیم که چگونه یکی پس از دیگری، شهرهای بزرگ اروپایی یا آمریکایی سقوط می‌کنند: نیویورک، برلین، مادرید، رم و به‌زودی وین. و هنگامی که همه این شهرها قربانی اسلام‌گرایی، اسلام‌گرایی افراطی، شوند، همه شما دعوت هستید که به ایران بیایید؛ زمانی که ایران را آزاد کرده باشیم. زیرا ما فقط ملتی نیرومند نیستیم، بلکه ملتی مهمان‌نواز نیز هستیم، دوستان من.
آفرین. بله. آفرین.
برای پایان، به سخنان بی‌بی نتانیاهو اشاره می‌کنم: ما پیروز خواهیم شد، زیرا چاره دیگری نداریم، دوستان من. بله. ما انتخاب دیگری نداریم.
ما برای ایران، برای اتریش، برای اتحادیه اروپا و برای تمام جهان اینجا ایستاده‌ایم و شعاری را فریاد می‌زنیم که میلیون‌ها تن از خواهران و برادران ما در ایران نوشته‌اند. ما برای این مرد، برای او، تصمیم خود را گرفته‌ایم. و نه به این دلیل که همه در اینجا سلطنت‌طلب هستند. در میان ما سوسیال‌دموکرات‌ها، لیبرال‌ها، محافظه‌کاران و انسان‌هایی از گرایش‌های گوناگون حضور دارند. اما همه آن‌ها فهمیده‌اند: او شانس ما برای آینده‌ای آزاد و برای انتخابات آزاد در ایران است.
بله. من همیشه این را می‌گویم: برای من، او شاه من است؛ برای برخی دیگر، رهبر دوران گذار. اما همراه با شاهزاده رضا پهلوی دوم، ایران را آزاد خواهیم کرد و دوباره آن را روی نقشه جهان قرار خواهیم داد؛ نه به‌عنوان حامی ترور و تعصب. نه، ما ایران را به‌عنوان کانون تمدنی کهن، سرزمین زیبایی و شادی، دوباره روی نقشه جهان قرار خواهیم داد. آفرین.
ایران همان چیزی خواهد شد که زمانی بود؛ همان چیزی که در قلب‌های ما زنده است. ما به کشورمان افتخار می‌کنیم و برای کشورمان تلاش خواهیم کرد و آن را پس خواهیم گرفت. من در این‌باره هیچ تردیدی ندارم، دوستان من.
«پاینده ایران. پاینده ایران. جاوید شاه.»
سپاسگزارم
ویدیوی سخنرانی به آلمانی: facebook.com
———————–
اردشیر:
تاریخ کهن ایران و تقویم آن زمانی سرشار از جشن‌ها و آیین‌های شادمانی بود، زیرا ما ایرانیان همواره برای زندگی، شادی و خوشبختی ارزش فراوانی قائل بوده‌ایم. این ارزش‌ها در سنت‌ها و آداب‌ورسوم ما بازتاب یافته‌اند.
اکنون در هفته یکی دیگر از جشن‌های مهم تاریخ ایران، یعنی مهرگان، قرار داریم. بنابراین می‌خواهم فرارسیدن مهرگان را به شما تبریک بگویم و برایتان مهرگانی بسیار شاد آرزو کنم.
مهرگان جشنی برای زندگی، روشنایی، دوستی و عشق بود. بر اساس افسانه‌های ایرانی، مهرگان همچنین زمانی بود که فریدون بر ضحاک چیره شد؛ فرمانروایی که با مشت آهنین بر ایران حکومت می‌کرد و هر روز جوانان ایرانی را به قتل می‌رساند.
در روزگار ما، ضحاک را می‌توان با روح‌الله خمینی، رهبر تروریست جمهوری اسلامی، مقایسه کرد؛ کسی که دیگر در قید حیات نیست. بااین‌حال، رژیم او و همه جنایتکارانی که به نام او مرتکب جنایت علیه بشریت شدند، هنوز در ایران حضور دارند و همچنان جوانان ایرانی و مردم ایران را می‌کشند.
در این مهرگان، یاد همه قهرمانان جان‌باخته‌مان، همه جوانان ایرانی و همه کسانی را گرامی می‌داریم که طی پنج دهه گذشته به دست رژیم تروریستی جمهوری اسلامی به قتل رسیده‌اند. از زمان کشتار ژانویه در ایران، صدها هزار نفر کشته شده‌اند. نام آنان همواره در قلب‌های ما و در تاریخ ایران زنده خواهد ماند.
این جشن‌ها به ما یادآوری می‌کنند که شرارت نمی‌تواند برای همیشه در قدرت باقی بماند و روشنایی و عدالت، به هر شکل و به هر طریق، بر شرارت پیروز خواهند شد. همه ما، و همه مردم ایران، به مبارزه ادامه خواهیم داد تا زمانی که روشنایی و عدالت بر شرارت رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی پیروز شوند و ایران بار دیگر آزاد شود.
۱۴۰۰ سال پیش، ایران مورد حمله و هجوم مسلمانان عرب قرار گرفت. آنان هر کاری از دستشان برمی‌آمد انجام دادند تا تاریخ، فرهنگ و میراث ایران را محو کنند، اما شکست خوردند. پس از آنان نیز بسیاری دیگر به ایران حمله کردند و کوشیدند همین کار را انجام دهند. همه آنان از میان رفتند، اما ایران باقی ماند.
رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی نیز از میان خواهد رفت و به زباله‌دان تاریخ سپرده خواهد شد، اما ایران باقی خواهد ماند. مردم ایران باقی خواهند ماند. میراث و فرهنگ ما باقی خواهند ماند و ما پیروز باقی خواهیم ماند.
۴۷ سال پیش، ایران بار دیگر مورد حمله قرار گرفت؛ این بار از سوی ائتلاف شوم سرخ و سیاه: کمونیست‌های مارکسیست و اسلام‌گرایان. آنان بار دیگر تلاش کردند تاریخ ایران را محو کنند و هویت آن را تغییر دهند. اما مردم ایران دیگر در خواب نیستند. آنان بیش از هر زمان دیگری هوشیارند و ما از مبارزه خود دست نخواهیم کشید. ما ایرانمان را پس خواهیم گرفت.
و خطاب به اروپا می‌گویم: امروز می‌بینید که در فرانسه چه می‌گذرد. چپ‌گرایان اروپا همان کاری را انجام می‌دهند که چپ‌گرایان در جریان انقلاب ۱۹۷۹ ایران انجام دادند. این ائتلاف به سقوط اروپا و تمدن غربی خواهد انجامید. به آنچه در ایران رخ داد نگاه کنید. ممکن است بدترین اتفاق برای شما نیز رخ دهد.
بنابراین زمان آن فرا رسیده است که نه‌تنها اروپا، بلکه تمام جهان غرب و تمام جهان آزاد، نسبت به این تهدید بیدار شوند.
مردم ایران انتخاب خود را به‌روشنی اعلام کرده‌اند: ما نمی‌خواهیم این رژیم جنایتکار حتی یک روز دیگر در ایران در قدرت باقی بماند.
همان‌گونه که در افسانه‌ها، فریدون خود را برگزید، ما نیز فریدون خود را انتخاب کرده‌ایم و او اعلیحضرت رضا شاه پهلوی دوم است. ما هر روز مبارزه خواهیم کرد تا رژیم ضحاک سرنگون شود، اعلیحضرت همراه با ما به ایران بازگردد و ایران بار دیگر آزاد و بزرگ شود.
پس در کنار ایران و در کنار مردم ایران بایستید.
سپاس
پاینده ایران
جاوید شاه
ویدیوی سخنرانی به انگلیسی: facebook.com
———————–
پروفسور سیروس میرزایی:
دوستان عزیز، بار دیگر از شما سپاسگزارم که امروز نیز چنین جمعیت زیادی در اینجا گرد هم آمده‌اید تا برای آزادی ایران مبارزه کنید
در ترانه قبلی خوانده شد: «ما یادمان نمی‌رود.» خدانور اعدام شد. پیش از اعدام، او را نشاندند، بستند و یک لیوان آب در برابرش گذاشتند. او را تشنه نگه داشتند تا جان داد و سپس اعدامش کردند.
به افتخار خدانور دست می‌زنیم. ما فراموش نمی‌کنیم.
پروفسور میرزایی: دروغ‌های اشپیگل در سال ۱۹۸۰ ننگی برای روزنامه‌نگاری است
امروز نشریه اشپیگل آلمان در سال ۱۹۸۰ را ورق زدم. دست‌کم ده صفحه درباره ایران و پادشاه ما مطلب نوشته بود؛ اینکه او چقدر بد بوده و چه دیکتاتوری بوده است. در مقابل، از خمینی تمجید فراوان شده بود، گویی او با به‌دست گرفتن قدرت در ایران، آزادی را برای ایران به ارمغان می‌آورد.
این ده صفحه ننگی برای روزنامه‌نگاری و ننگی برای روزنامه‌نگاری آزاد است. اما این دروغ‌ها همچنان ادامه دارد.
این دروغ‌ها ادامه دارد.
ما هر هفته حتی از سوی رئیس یک سازمان حقوق بشری در وین، فاشیست خوانده می‌شویم.
ما از طرف گروه پزشکان میهن‌دوست نامه‌ای به عفو بین‌الملل فرستادیم. از عفو بین‌الملل خواستیم ظرف دو هفته توضیح دهد که چرا رئیس این سازمان، شرکت‌کنندگان این تجمع‌ها را فاشیست می‌نامد.
ما نه‌تنها فراموش نمی‌کنیم، بلکه علیه هر دروغی نیز اعتراض می‌کنیم.
دوستان عزیز، من نیز مانند شما در این جنبش بزرگ، فردی کوچک هستم؛ جنبشی که به رهبری شاهزاده رضا پهلوی برای آزادی ایران و پایان تروریسم در خاورمیانه شکل گرفته است.
اما نه‌تنها علیه شما و شاهزاده رضا پهلوی، بلکه علیه من نیز دروغ‌هایی منتشر می‌شود. دیروز در یک برنامه شرکت کرده بودم. یکی از همکاران نزد من آمد و گفت: همکاران دیگر جلسه برگزار می‌کنند و … را متهم می‌کنند که فهرستی از پزشکانی تهیه کرده است که در تظاهرات برای آزادی ایران شرکت نمی‌کنند. و اگر نامشان در این فهرست نباشد، از سوی نظام پزشکی تحت فشار قرار خواهند گرفت. دروغ‌ها در همه سطوح منتشر می‌شوند.
یک مستند* چهارقسمتی درباره جنایت‌هایی که در ماه ژانویه امسال در ایران رخ داد، وجود دارد. این مستند را به‌ویژه به مردم اتریش، روزنامه‌نگاران اتریشی، سیاستمداران اتریشی و همچنین سیاستمداران اتحادیه اروپا توصیه می‌کنم.
این مستند قساوت آن دو روز را نشان می‌دهد. نشان می‌دهد که چگونه به سرِ جوانان معترض ما، جوانانی که برای آزادی ایران مبارزه می‌کردند، به شکلی فجیع شلیک شد. مغزهای آنان در خیابان‌ها افتاده بود، نه فقط خونشان. خون و مغز برای آزادی ایران.
این مستند چهارقسمتی را ببینید و سپس از اینکه همچنان با ملاها تجارت می‌کنید، شرمنده شوید.
ما باید تاریخ را اصلاح کنیم؛ هم تاریخ گذشته و هم تاریخ امروز را از دروغ‌های چپ‌گرایان و روزنامه‌نگاران نادرست‌گو پاک کنیم. شما باید هرجا که با همسایگان یا همکارانتان می‌نشینید، و هرگاه با سیاستمداران ارتباط دارید، برای آنان توضیح دهید که مردم ایران برای چه چیزی مبارزه می‌کنند.
ما فقط برای آزادی ایران مبارزه نمی‌کنیم، بلکه برای پایان تروریسم در خاورمیانه، برای صلح در خاورمیانه و در نتیجه برای صلح در جهان نیز مبارزه می‌کنیم.
پاینده ایران!
شاه جاوید!
بسیار سپاسگزارم. ایران! !
ویدئو: instagram.com
———————–
*مستند چهار بخشی منو تو: این داستان ماست | صداهایی از اعتراضات ژانویه در ایران
مجموعهٔ «این داستان ماست» در چهار قسمت، با گردآوری تصاویر، شهادت‌ها و شواهدی از داخل ایران، اعتراضات و سرکوب خشونت‌باری را مستند می‌کند که بخش عمدهٔ آن دور از توجه افکار عمومی جهان رخ داد.
این داستان ماست | قسمت اول: شهر از حرکت می‌ایستد | اعتراضات ایران: youtu.be
این داستان ماست | قسمت دوم: شب امید | اعتراضات ایران: youtu.be
این داستان ماست | قسمت سوم: کهریزک | اعتراضات ایران: youtu.be
این داستان ماست | قسمت چهارم: چهل روز | اعتراضات ایران: youtu.be
این داستان ماست | صداهایی از اعتراضات ژانویه در ایران: youtu.be
گزارش گردهمایی ایرانیان میهن دوست اتریش، یکشنبه ۴ اکتبر ۲۰۲۶
