سپاه پاسداران ایران بالاخره با سازمان‌های تروریستی مانند القاعده برابر دانسته شد. تفسیر سیروس میرزایی.بر اساس یادداشتی که اخیراً در روزنامه اتریشی کوریر* منتشر شده، تصمیم اتحادیه اروپا برای قرار دادن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست سازمان‌های تروریستی، از نگاه نویسنده یک نقطه عطف سیاسی و اقتصادی به شمار می‌رود؛ تصمیمی که می‌تواند ساختار قدرت در جمهوری اسلامی را به‌طور جدی تحت فشار قرار دهد.

نویسنده در این یادداشت توضیح می‌دهد که نظام حاکم در ایران بر شبکه‌ای پیچیده و درهم‌تنیده از منافع اقتصادی و سیاسی استوار است. به گفته او، بخش‌های مهمی از اقتصاد کشور – از ورزش حرفه‌ای گرفته تا صنایع دارویی – به نهادهایی وابسته‌اند که به سپاه پاسداران یا دفتر رهبر جمهوری اسلامی نسبت داده می‌شوند. این ساختارها ظاهراً مستقل‌اند، اما در عمل به یکدیگر متصل هستند و بدون دسترسی به منابع مالی و دور زدن تحریم‌ها امکان ادامه حیات ندارند.

به روایت نویسنده، این شبکه قدرت دو هدف اصلی را دنبال می‌کند: نخست، ثروت‌اندوزی برای لایه‌ای محدود از حاکمان که به شکل‌گیری شمار قابل توجهی از ثروتمندان درون این ساختار انجامیده است؛ و دوم، پیشبرد یک ایدئولوژی تندرو در خارج از مرزهای ایران. حمایت مالی و سیاسی از گروه‌هایی مانند حماس، حزب‌الله لبنان و حوثی‌ها، در این چارچوب به‌عنوان شواهد کلیدی مطرح می‌شود.

در مقابل، نویسنده وضعیت داخلی ایران را بحرانی توصیف می‌کند. به گفته او، تورم بسیار بالا، گسترش فقر و کاهش شدید قدرت خرید باعث شده بخش بزرگی از جامعه با مشکلات جدی معیشتی روبه‌رو باشد؛ شرایطی که با ظرفیت‌های اقتصادی و منابع طبیعی کشور در تضاد آشکار قرار دارد.

از نگاه نویسنده، همین فشارهای اقتصادی زمینه‌ساز اعتراض‌های گسترده در ایران شد. اعتراض‌هایی که ابتدا از گروه‌هایی آغاز شد که به‌طور سنتی نزدیک به حاکمیت تلقی می‌شدند و سپس به اقشار مختلف جامعه گسترش یافت. در این میان، مطرح شدن دوباره نام رضا پهلوی به‌عنوان نماد مخالفان، به گفته نویسنده، به افزایش حضور معترضان در خیابان‌ها انجامید.

واکنش حکومت به این اعتراض‌ها، در روایت یادداشت، بسیار خشن توصیف شده است؛ شامل کشتار معترضان، بازداشت‌های گسترده، زخمی‌شدن شمار زیادی از شهروندان و محدودسازی شدید جریان اطلاعات. نویسنده تأکید می‌کند که این رویدادها تا حد زیادی در برابر چشم افکار عمومی جهانی رخ داد، اما با تشدید کنترل‌های دیجیتال، انتشار اخبار از داخل کشور به‌شدت محدود شد.

در جمع‌بندی، نویسنده تصمیم اتحادیه اروپا درباره سپاه پاسداران را اقدامی تاریخی می‌داند که می‌تواند منابع مالی و مشروعیت سیاسی این نهاد را هدف قرار دهد. از دیدگاه او، این گام نه‌تنها برای آینده ایران اهمیت دارد، بلکه می‌تواند به کاهش تنش‌ها و افزایش ثبات در خاورمیانه نیز کمک کند.

*Kurier

منبع و متن کامل مقاله در سایت روزنامه کوریر اتریش:

kurier.at/