خلاصهٔ گردهمایی ایرانیان میهندوست اتریش در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۶
پیشگفتار
در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۶، ایرانیان میهندوست اتریش گرد هم آمدند تا حمایت خود را از مردم ایران بهصورت آشکار نشان دهند. با وجود هوای بارانی، شمار زیادی از شرکتکنندگان با پرچمهای ایران و پیامهای نیرومند همبستگی در این گردهمایی حضور یافتند. باران نتوانست از اراده و پایداری حاضران بکاهد.
در مرکز این گردهمایی، حمایت از مردم ایران در داخل کشور و همچنین انتقاد از رفتار اروپا قرار داشت. چندین سخنران تأکید کردند که بسیاری از تصمیمگیرندگان اروپایی به اندازه کافی در کنار مردم ایران نمیایستند. بهجای حمایت روشن از جنبش آزادیخواهانه و مبارزه مردم ایران علیه سرکوب، به نظر میرسد منافع اقتصادی و نگرانیها درباره انرژی و قیمت بنزین اغلب در اولویت قرار میگیرند.
همچنین نقش رسانهها بهصورت انتقادی مطرح شد. بسیاری از گزارشها درباره وضعیت ایران همچنان بر منابعی تکیه دارند که به حکومت اسلامی در داخل کشور نزدیکاند یا تحت تأثیر آن قرار دارند. در نتیجه، تصویری تحریفشده از واقعیت شکل میگیرد، در حالی که صدای مردم ایران، قربانیان و جنبش مقاومت کمتر مورد توجه قرار میگیرد.
با این حال، پیام این گردهمایی روشن است: ایرانیان دست از تلاش برنمیدارند. آنان همچنان در کنار مردم ایران ایستادهاند و مبارزه خود را برای آزادی، عدالت و حقوق بشر ادامه میدهند. گردهمایی ۳۱ مه ۲۰۲۶ نشانهای دیگر بود از اینکه مبارزه ایرانیان ادامه دارد — فارغ از شرایط آبوهوایی، موانع سیاسی یا تحریف رسانهای.
—————————
آتوسا صباغ:
امروز از خانواده جانباختگان الان در بین ما هستند. جانفدای راه میهن، نازنین اسمیخانی و همینطور ابوالفضل طالبی که یاد و نامشان را گرامی میداریم و ادامهدهنده راهشان هستیم. الان یکی از خانواده جانباختگان به نمایندگی از صدها هزار هممیهنی که جان باختند، گفتند:
“نه ما میبخشیم، نه فراموش میکنیم” و خانوادههایی هم الان همینجا گفتند: “ما از هیچچیز نمیترسیم”. بنابراین اسم هممیهنان که از دست رفتند، هممیهنان که جان باختند را باید به یاد آوریم و فراموش نکنیم و هممیهنانمان در ایران باید بدانند که در این زمانی که نبودند، در این زمانی که اینترنت قطع بود، ما چگونه برای ایران ایستادیم و چگونه دیدیم. شاهد ایستادگیهای آنها بودیم. شاهد این بودیم که چطور در برابر گلوله ایستادند، چطور قلبشان زخمی شد، چطور خانواده جانباختگان راه آزادی ایستادند و خم نشدند.
ما شاهد همه اینها بودیم. آنها شاید اینترنت را قطع کرده بودند و شاید دوباره قطع کنند، اما پیوند یک ملت را هیچگاه نمیتوانند قطع کنند. پیوند این ملت تا ابد خواهد ماند و ما تا پایان این نبرد در کنار هممیهنانمان خواهیم بود. فراموش نکنید نام و یاد و راه جانباختگان راه آزادی، نازنین عزیزمان، نازنین اسمیخانی و همه صدها هزار هممیهن جانباخته، میلیونها جانباخته راه میهن در طول چهل و هفت سال جنایات رژیم اسلامی. سپاس از همگی. آینده ایران، جاوید پادشاهان ایرانساز و ایراندوست پهلوی.
هم میهنان، ما تا آخرین قطره خونِ جوانانمان را به ثمر نرسانیم، از اینجا نمیرویم و کار را ادامه میدهیم. این تقدیم به شما که خستگیتان دربیاید. جاودان! شاد! پاینده! ایران. پاینده ایران. پاینده ایران.
به افتخار بچههای وین. درود به همه شما هممیهنان. سپاسگزاریم که در این گرما باز هم ایستادید.
پیامی که شنیدید، هممیهنان و همرزمان ما از تفلیس برای شما هممیهنان در وین فرستادند، و ما هم به هممیهنان در تفلیس، در همه جای دنیا، در همه کشورها، به هممیهنانی که در تبعید ایستادند، با این درد و رنج قدردانی میکنیم و سپاسگزاریم، و پرتوان به این هممیهنان درود میگوییم.
دست بزنید به افتخار هممیهنانی که در این سرما ایستادند. سپاس، هممیهنان.
هممیهنان، حدود شش ماه است که ما ایستادهایم. البته بسیاری از ما سالهاست ایستادهایم. سالها زندگی عادی نداشتیم. هممیهنانی که چهل و هفت سال زندگی عادی نداشتند. اما در این شش ماه خیلی بیشتر دیدیم. نسل جوان، نسلهای گذشته، همه نسلها به هم پیوند خوردیم و اینجا برای ایران ایستادهایم. با وجود درد و رنج، با سرما و گرما ایستادهایم.
امروز هوا بسیار گرم است؛ اما شما ایستادید. پیامی که امروز از هممیهنان شنیدید، پیامهایی که امروز من خودم از سوی هممیهنان در ایران دریافت کردم، این بود که چه امیدی به ما دارند؛ اینکه منتظر میمانند تا ما روزهایی که در خیابان باشیم و فریاد آنها بشویم.
رسانههای اروپایی خاموش شدند. دولتها تلاش میکنند با رژیم اسلامی مذاکره و معامله کنند، به مانند ۴۷ سال پیش. چهل و هفت سال جنایت علیه بشریت در ایران، چهل و هفت سال نسلکشی، و دستِ دوستیِ دولتها به خاطر منافع کوتاهمدت به این رژیم پلید اسلامی. اما ما ایستادیم. ما رسانه شدیم. آنها موفق نشدند. با وجودی که رسانه داشتند، صدا داشتند؛ اما شنیده نشد. چرا که ما ایستادیم، هممیهنانم. چرا که ایران ایستاد. ایران زنده است و زنده خواهد بود، هممیهنان ما.
ایران زنده است چون در کردستانِ ایران قلبهایی برای ایران میتپد. چون در سیستان و بلوچستان، فریاد ملت ایران شنیده میشود. چون در جایجای ایران، در آذربایجان، در خراسان، در کرمان، در جایجای میهن عزیزمان، ملت شریف ایران تسلیم نشدند. ما هم تسلیم نخواهیم شد.
میدانم در این شش ماه بسیاری از شما شب و روز نداشتید، ندارید. میدانم منتظرید تا فریاد ملت ایران بشوید. این فریادها فراموش نخواهد شد. بارها گفتم، باز هم میگویم: شما در تاریخ دنیا، نه تنها تاریخ ایران، بهعنوان ملتی با شرافت ثبت خواهید شد. تکتک روزهایی که ایستادید در دنیا ثبت خواهد شد و فریاد شما بالاخره به گوش دنیا خواهد رسید و ایران آزاد خواهد شد.
ما با ایران نفس میکشیم. ما با هم ایران را پس میگیریم.
هممیهنان، مردم ایران، هممیهنان ما در شرایط بسیار سختی هستند. با وجود مشکلات زیاد اقتصادی، اما ایستادند زیر فشار سرکوب، زیر فشار اعدام. هر روز مادری صدای یلییلی فرزندش را میشنود که میخواهند اعدامش کنند. حتی مادرانی هستند که صدای یلییلی فرزندانشان را نمیشنوند و جنازه هم تحویل نمیگیرند.
هممیهنانم، اینها را نباید فراموش کنیم. تکتک ما هم فرزندان ایران هستیم. آنها با وجود این درد و رنج ایستادند، و ما هم با وجود این درد و رنج.
میدانم بسیاری از خانوادههایی که به من پیام دادید، در این روزها زندگیتان حتی در حال فروپاشی رفته، شرایط کاریتان بسیار سخت شده، شغلتان را از دست دادهاید؛ اما ایستادگی کنید. این پایانِ نبرد نیست. ما خواهیم ایستاد تا آزادی ایران. ما با هم به خانه بازمیگردیم.
پاینده ایران. جاودان پادشاهان ایرانساز پهلوی
—————————
سیروس رضوی:
دوستان عزیز، مردم عزیزِ وین،
ما اینجا گرد آمدهایم تا به وضعیتی در ایران توجه کنیم که متأسفانه در فضای رسانهای اروپا بسیار تحریفشده بازتاب یافته است. با تأسف باید بگویم که دولتهای اروپایی از این فرصت تاریخی استفاده نکردهاند تا بهروشنی در برابر جمهوری اسلامی بایستند. ایران در حال حاضر تا حد زیادی تحت سلطهٔ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است — یک دیکتاتوری نظامی که مردم ایران را بهصورت وحشیانه سرکوب میکند.
ما طولانیترین قطع اینترنت در تاریخ معاصر را تجربه میکنیم. تصور کنید اینترنت را فقط برای یک ساعت از ما بگیرند: نمیتوانیم از خانه کار کنیم، با خانوادههایمان در تماس باشیم، خبری بخوانیم یا از شبکههای اجتماعی استفاده کنیم. یک ساعت ما را ناامید میکند؛ اما مردم ایران بیش از دو ماه است که در چنین وضعی بهسر میبرند. رژیم این کار را میکند تا حقیقت به ما نرسد.
نبرد برای آزادی، حقوق بشر، برابری و کرامت در ایران فقط نبرد ما نیست — مدتهاست که به اروپا هم رسیده است. جمهوری اسلامی فراتر از مرزهایش عمل میکند: گروههایی مانند حوثیها، حماس، حزبالله و دیگران را حمایت میکند. اینها در وین هم حضور دارند و در شهرهای اروپایی مراکز اسلامیای میسازند که برای نفوذ و نظارت بهکار میروند — نه فقط بر دیاسپورای ایرانی، بلکه بر جمعیت بومی نیز.
در ماه ژانویه، میلیونها نفر در ایران به خیابان آمدند؛ هیچکس نمیداند چند نفر جان خود را از دست دادند. آنان با خون خود پیامی گذاشتند: «جاوید شاه! جاوید شاه!» مردم با این کار نشان دادند به چه کسی اعتماد دارند. برای بسیاری، رضا پهلوی نماد ایرانی مدرن است که میتواند شریک اقتصادی قابل اعتمادی برای اروپا باشد — و در خاورمیانهای باثبات، بدون جنگ، این امر ممکن است. مشکلات اقتصادی مانند تورم و قیمت انرژی نباید قطبنمای اخلاقی ما را تغییر دهند.
ما اینجا برای آزادی، حقوق بشر و برابری ایستادهایم، تا فرزندان ما هم در اتریش بتوانند آزاد زندگی کنند و آزادانه لباس بپوشند، بدون آنکه از سوی مأموران اخلاقی تعقیب، زندانی یا کشته شوند. این پیام من به اروپاست: به ما بپیوندید. ما برای آزادی شما هم میجنگیم.
برخی در اطراف من به من میگویند که فقط میخواهم خودم را مطرح کنم یا رادیکال شدهام. به این افراد میگویم: در ۸ و ۹ ژانویه، ۵۰٬۰۰۰ نفر در ایران کشته شدند — یعنی در هر ساعت بیش از ۱٬۰۰۰ نفر، حدود ۱۷ نفر در دقیقه، یعنی تقریباً هر چهار ثانیه یک قربانی. چگونه میتوانید در خانه بمانید و سکوت کنید؟ من عصبانیام — و این خشم موجه است. خطاب به رئیسجمهور ترامپ و نتانیاهو: هیچ معاملهای با شیطان. مردم ایران برای یک توافق هستهای بهتر به خیابان نیامدند؛ آنان میخواهند رژیم را سرنگون کنند. تنها پاسخ رژیم همواره خشونتِ وحشیانه بوده است.
ما اینجا ایستادهایم و به مبارزه ادامه میدهیم. در رگهای ما خونِ صدها هزار قربانی جریان دارد؛ از کوروش، داریوش، اردشیر، خسرو، کاوه، بابک، رضا شاه و محمدرضا شاه. ما به این انسانها و خانوادههایشان، که فرزندانشان را به خاک سپردهاند، بدهکاریم. بسیاری از شما برای من نوشتهاید: زندگیتان از هم میپاشد، کار و معیشتتان را از دست میدهید — دوام بیاورید. این پایان نیست. ما تا آزادی ایران خواهیم ایستاد. با هم بازمیگردیم.
شرافتمندانه است هر یک از شما که هفتهبههفته اینجا میایستید و همهچیز را به خطر میاندازید. مانند پدرم، پدربزرگم و همهٔ ایرانیانی که پیش از ما بودند، من هم به مبارزه ادامه میدهم تا این سرطان را از کشورمان بیرون کنیم. تا زمانی که شیر و خورشید کشورمان را پس بگیرد.
سپاسگزارم.
لینک ویدیو: facebook.com و instagram.com
—————————
اردشیر:
چند روزی است که اینترنت در ایران تا حدی دوباره وصل شده است.
چرا میگویم «تا حدی»؟
چون مردم ایران، که همین حالا هم از نظر اقتصادی در فشار هستند، باید پول اضافه، گاهی مبلغی بسیار زیاد، بپردازند تا بتوانند ویپیان بخرند و فقط به اینترنت دسترسی داشته باشند.
از آن زمان، ما دوباره از شبهایی که میلیونها ایرانی شجاع جان خود را کف دست گرفتند و به خیابان آمدند تا برای آزادیشان بجنگند، تصاویر تازهای دریافت کردهایم.
ما نامها و عکسهای تازهای از دهها هزار نفری دریافت کردهایم که دیگر به خانه بازنگشتند.
پدران و مادران، دختران و پسرانی که دیگر پیش خانوادههایشان برنگشتند.
دهها هزار ایرانی که دیگر آنلاین نخواهند شد.
در این ماههای گذشته، بیش از هر زمان دیگری فهمیدهایم که نبرد ما با رژیم خونریز جمهوری اسلامی فقط بر دوش خود ماست.
در ماههای گذشته، بهجز ایالات متحده و اسرائیل که با کشتن ژنرالها و مقامهای خونریز رژیم، آن را تضعیف کردند، دیدیم که اتحادیهٔ اروپا سکوت کرد و فقط بیانیههای مضحکِ محکومیت صادر کرد، بیانیههایی که هیچ کاری نمیکنند و کاملاً بیارزشاند.
مردم ایران، ما، مردم ایران، میدانیم که نبرد ما زمانی پایان مییابد که تا آخرین لحظه بایستیم و این رژیم خونریز جمهوری اسلامی را سرنگون کنیم.
برای ما دیگر راه بازگشتی وجود ندارد.
ما نمیتوانیم به خون صدها هزار ایرانی که بهدست رژیم تروریستی جمهوری اسلامی به قتل رسیدهاند خیانت کنیم، رژیمی که در پنج دههٔ گذشته مستقیماً مسئول مرگ آنان بوده است.
ما نمیتوانیم برگردیم، و هم برنخواهیم گشت تا زمانی که این رژیم اسلامنازی در ایران به زبالهدان تاریخ افکنده شود و ایران ما بار دیگر آزاد گردد.
آیندهٔ ایران روشن است.
ما از هماکنون آلترناتیو خود و تنها نمایندهٔ واقعیمان را داریم، و آن کسی نیست جز اعلیحضرت رضا شاه پهلوی دوم.
پس به دنیای آزاد میگویم: بهجای آنکه کوتاهبین باشید و فقط به سود و منافع کوتاهمدت خود نگاه کنید، چشمانتان را باز کنید و ببینید که یک ایران آزاد، یک ایران دموکراتیک، یک ایران تحت رهبری دودمان پهلوی، میتواند شریک قدرتمندی برای صلح و شکوفایی در جهان باشد، نه رژیمی که ترور را در سراسر جهان صادر میکند.
در کنار ایران بایستید و در کنار مردم ایران بایستید.
نبرد ما پایان نخواهد یافت تا زمانی که ایران را آزاد کرده باشیم، و ایران را دوباره بزرگ خواهیم کرد.
ما همهٔ کشورها و ملتهایی را که در مسیر رهایی در کنار مردم ایران ایستادند به یاد خواهیم داشت، و نیز آنان را که سکوت کردند و با سکوت خود به این رژیم اجازه دادند کمی بیشتر در قدرت بماند، و با این کار، جان بیگناه بیشتری از مردم ایران را گرفتند.
پس در کنار ایران بایستید و در کنار مردم ایران بایستید.
سپاسگزارم.
لینک: instagram.com
—————————
آریانا:
از این همه اخبار پریشان چه بگویم؟
از حسرت آرامش ایران چه بگویم؟
از مملکت خویش که دانشکدهای شد
بازیچهٔ اطفال دبستان، چه بگویم؟
با آنکه قفس ساخته از درد اسیر و،
با دیو و ددان از غم انسان چه بگویم؟
سلطان فقیریم در آن خانهٔ و از آن،
گنجینه در سلطهٔ ماران، چه بگویم؟
از قوم مسلمان که در آغاز دروغش
هر بار قسم خورده به قرآن، چه بگویم؟
جایی که تنِ طفل تهی دست برهنهست،
گیسوی زن اما شده پنهان، چه بگویم؟
مسلمانان! مسلمانان!
حرام است این مسلمانی.
نمازت بوی خون دارد،
عزایت بوی ویرانی.
نه از کافر هراسانم،
نه از بیدین و بیمذهب؛
من از مؤمننمایان
میکشم این درد پنهانی.
مرا کافر خطابم کن،
اگر دینی چنین باشد.
فغان از این عبادتها،
فغان از این مسلمانی،
کسی فریاد زد در من
علیه این مسلمانی.
اگر جرم است حق گفتن،
منم مجرم؛ منم جانی.
پاینده ایران.
لینک: instagram.com
—————————
شایان بهرامی:
این یک انقلاب علیه جمهوری اسلامی است، و به پایان نرسیده، فقط چون شاید بعد از شش هفته برای آن افراد مرفهزده در غرب از نظر رسانهای حوصلهسربر شده باشد.
اینجا صحبت از یک ویدئوگیم نیست. اینجا صحبت از مردم ایران است و مردم ایران اهمیت دارند. همین تنها چیزی است که مهم است. مردم ایران خواهان آزادیاند و فریاد میزنند برای ولیعهد رضا پهلوی.
تحت یک رژیم اسلامگرا هیچ اصلاحاتی ممکن نیست. امکان ندارد تحت یک رژیم اسلامگرا اصلاحات رخ دهد. تنها راهحل تغییر رژیم است.
جاوید شاه! جاوید شاه! جاوید شاه! پاینده ایران!
ایران هفتهزار سال فرهنگ دارد، احتمالاً خیلی بیشتر. ایلام، شوش، هخامنشیان، ساسانیان: هیچگاه نتوانستند فرهنگ ما را بشکنند. حتی وقتی دیگران ما را اشغال کردند، عربها، یونانیها، پرتغالیها، مغولها، آنها ما را شکل ندادند. فرهنگ پارسی، فرهنگ ایرانی همیشه آنقدر قوی بوده که به فرهنگهای دیگر عناصر داده است.
و فرهنگی که بیش از هفتهزار سال تاریخ بر دوش دارد، نمیتواند توسط یک جمهوری اسلامی شکسته شود. نمیتواند جمهوری اسلامی را شکست دهد. نه، ما دختران و پسران کورش بزرگیم.
کورش بزرگ که یهودیان را آزاد کرد. کورش بزرگ که در دوران باستان حقوق بشر را وضع کرد. کورش بزرگ که در عهد باستان سرزمین ما را بنا نهاد.
این میراث ماست، و نه هر اسلامگرای عصر حجر.
به آینه نگاه کنید. به آینه نگاه کنید. آنجا ایرانی میبینید، نه اسلامگرا.
ما سرزمینی هستیم که بیش از ۴۷ سال اشغال شده است. ایران در سال ۱۹۷۹ به قرون وسطا پرتاب شد. ما جمعیتی تحصیلکرده داریم. دومین ذخایر گاز جهان را داریم. چهارمین ذخایر نفت جهان را داریم. همه اقلیمها را داریم. فرهنگی کهن داریم. در ریاضیات، پزشکی و معماری میراث ساختهایم.
این ایران است، و نه جمهوری اسلامی.
و من میگویم، تنها یک راهحل وجود دارد، تغییر رژیم.
برو، برو، برو، ملاها باید بروند! برو، برو، برو، ملاها باید بروند! برو، برو، برو، ملاها باید بروند! برو، برو، برو، ملاها باید بروند!
و خیلی بلند، تا تمام وین بشنود:
ما رضا پهلوی را میخواهیم!
جاوید شاه! جاوید شاه! جاوید شاه! جاوید شاه!
و من قبول ندارم که تسلیم شویم. چون بر پرچممان شیر و خورشید داریم. باید به همان اندازه شجاع باشیم که شیران و شیرزنانی در ایران بودند که با جانشان پرداختند تا ما به سوی ایرانی آزاد حرکت کنیم.
جناب رئیسجمهور ترامپ و آقای نتانیاهو، ممنون بابت آنچه تا کنون انجام دادهاید. اما با جمهوری اسلامی نمیشود معامله کرد. فقط تضاد را به آینده میاندازید. ادامه دهید.
اما ما به هر حال خودمان ادامه میدهیم، تا ایران آزاد شود. فرقی نمیکند که در باران بایستم یا نه، فرقی نمیکند برف بیاید یا نه، گرما یا سرما: تا پایان، تا شیر و خورشید به ایران برگردند.
جاوید شاه! جاوید شاه! جاوید شاه! جاوید شاه! پاینده ایران!
و یک نکته دیگر:
هر کس بگوید رضا پهلوی رهبر اپوزیسیون ما نیست، ببخشید خانمها و آقایان اگر لحظهای مراعات آداب را کنار بگذارم، باید دهانش را ببندد.
مردم ایران که در دو روز اوایل سال حدود ۵۰٬۰۰۰ نفر در ایران کشته شدند، فریاد «جاوید شاه» سر دادند.
رضا پهلوی رهبر اپوزیسیون ماست. نقطه. تمام. و هر کس چیز دیگری بگوید، چرند میگوید. او همین حالا هم توسط رئیسجمهور زلنسکی در همایش دریای سیاه بهعنوان میهمان دعوت شده است. بله، او نماینده مردم ماست.
دوم، تمامیت ارضی ایران موضوع بحث نیست. از دریای خزر تا خلیج فارس، از کردستان تا بلوچستان، ما یک کشوریم، فرقی نمیکند چه دین یا قومیتی.
و هر کسی که قصد دارد برای ایران خطکشی کند، باید دوباره به مدرسه برود و جغرافیا بیاموزد.
یک ایران. یک صدا. یک کشور. یک ملت. یک شیر و یک خورشید.
و من همچنین میخواهم یک بار دیگر از پلیس تشکر کنم. یک سپاس بزرگ به پلیس.
متشکرم از توجه شما. جاوید شاه.
جاوید شاه! پاینده ایران!
—————————
سینا:
پاینده ایران. پاینده ایران.
دیروز، نهچندان دور از اینجا، با یک دوست ایرانی-ارمنی برای نوشیدن قهوه بیرون رفتم. دقیقتر بگویم، او یک ایرانیِ مسیحی است و خانوادهاش از سوی رژیم آیتاللهها مورد آزار و تبعیض قرار گرفتهاند. او از من پرسید: «سینا، ما کشور بزرگی داریم، میدانی؟ اما نمیتوانیم به آن برگردیم. چرا؟ ما ادبیات، شعر، هنر، تاریخ، موسیقی، فرهنگ و خلاصه هرچه بخواهی داریم.»
ایرانیان در میان موفقترین مردم و مهاجران در سراسر جهان قرار دارند. دلیلش را به شما میگویم، دوستان اروپایی، و همچنین مخاطبان اتریشی اینجا. این یک اتحاد شوم میان اسلامگرایان و چپ افراطی است. همان پدیدهای که امروز در میان جماعت طرفدار فلسطین میبینیم، ۴۷ سال پیش هم در ایران دیدیم، وقتی چپگرایان و اسلامگرایان علیه شاهِ سکولار متحد شدند.
ایران دیکتاتوری نبود. این حرفها چرند است. شاید این روایتی باشد که اینجا و آنجا پخش میشود. ایران، برای روشن بودن، یک سلطنت مشروطهٔ پارلمانی بود، مثل بریتانیا، مثل نروژ، مثل هلند. شما چه فکر میکنید؟ ما تمدن داشتیم، در حالی که اینجا فقط چند خانه و کلبه و کشاورز بود.
شما دارید برای ما از دموکراسی حرف میزنید. ۴۰ هزار ایرانی در همین ژانویه برای دموکراسی جان باختند. ما بیش از اندازه برای دموکراسی آمادهایم. ما آمادهایم برای آن بمیریم. پس برای ما از دموکراسی و آزادی موعظه نکنید. ما آمادهایم برایش بمیریم، برخلاف بسیاری از اروپاییها که فراموش کردهاند آزادی واقعاً یعنی چه.
ما همین حالا زیر پرچم شیر و خورشید یک انقلاب در جریان داریم. و پاسخ ما به اروپا این است: دیگر هیچ معاملهای با آیتاللهها. ما فقط یک راهحل داریم، و آن انقلاب ایرانی است. با من بگویید: یک راهحل — انقلاب. یک راهحل — انقلاب. یک راهحل — انقلاب. بله، انقلاب.
من از مخاطبان اروپایی اینجا میخواهم: کمی بیشتر شبیه ایرانیها باشید. ایرانیها طرفدار اروپا، طرفدار اوکراین، طرفدار اسرائیل و طرفدار ایالات متحده هستند، در حالی که اروپا بیشتر ضد اروپاست و ارزشهای خودش را فراموش کرده است. شما دارید به اسرائیل درس میدهید که با اسلامگرایان چه کند، از اوکراین حمایت کافی نمیکنید، و با یک دوست قدیمیِ دموکراسی غربی، یعنی ایالات متحده، با بیاحترامی رفتار میکنید. از ایرانیها یاد بگیرید.
و در پایان، ایران فقط آن چیزی نیست که در خاکش نهفته است. ما فقط نفت و گاز نیستیم. باارزشترین سرمایهٔ ما مردم ایران هستند. میتوانید تصور کنید که هر خانوادهٔ ایرانی نامِ کسی را میداند که در کشتار ژانویه به دست جمهوری اسلامی جان باخته است؟ برای ما بازگشتی وجود ندارد. نقطهٔ بیبازگشت مدتهاست پشت سر گذاشته شده، و ما آرام نخواهیم نشست تا زمانی که رژیم ملاها برچیده شود.
و در اروپا هم از ما میپرسند: چرا فریاد میزنید «زنده باد شاه»؟ چرا از ولیعهد حمایت میکنید؟ چون او اپوزیسیون است. در ژانویه ۴۰ هزار تا ۹۰ هزار ایرانی جان باختند. دیگر چه کار باید بکنیم تا بفهمید؟ اینجا در برف و یخ بایستیم؟ آه، شما فریاد «طرفدار فلسطین» سر میدهید. لعنت به این حرف. فلسطینیها در سال ۷۹ با اسلحه به ایران آمدند و کمک کردند این رژیم نکبتبار به قدرت برسد. ما میدانیم اسلامگرایان چه کسانی هستند. آیا شما هم میدانید؟ پس لطفاً برای ما موعظه نکنید.
ایرانیها شب و روز در خیابانهای تهران، شیراز، تبریز، بندرعباس و هرجای دیگر که بخواهید فریاد میزنند. میگویند این آخرین نبرد است. ولیعهد رضا پهلوی بازخواهد گشت. پس ما در پایان به فارسی میگوییم:
این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده
جاوید شاه
خلاصهٔ گردهمایی ایرانیان میهندوست اتریش در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۶
